Andrzej Wrona z Medalem im. ks. Jana Kleina

Andrzej Wrona
fot. Remigiusz Konieczka

Szubin, Andrzej Wrona, odznaczenie, Medal im. ks. Jana Kleina
     Andrzej Wrona z Medalem im. ks. Jana Kleina
     Były burmistrz Szubina i przewodniczący Rady Miejskiej, prezes Klubu Miłośników Fotografii Flesz Andrzej Wrona został tegorocznym laureatem Medalu im. ks. Jana Kleina.

     Medal przyznaje kapituła złożona z zarządu i komisji rewizyjnej Szubińskiego Towarzystwa Kulturalnego w Szubinie, dziekana dekanatu szubińskiego, przewodniczącego Rady Miejskiej, burmistrz Szubina, przewodniczącego komisji kultury i oświaty Rady Miejskiej w Szubinie, a także osób uhonorowanych medalem w roku poprzednim.
     - Kapituła Szubińskiego Towarzystwa Kulturalnego w Szubinie przyznała Honorowy Medal im. ks Jana Kleina panu Andrzejowi Wronie - poinformował prezes STK Mirosław Rzeszowski. - To zaszczytne odznaczenie przyznano w głosowaniu jawnym. Zgłoszono cztery kandydatury do medalu: Artura Krajewskiego, ks. Leszka Krolla, Przemysława … Kozłowskiego i Andrzeja Wronę, który otrzymał największe poparcie.
     Przypomnijmy, że Andrzej Wrona to były burmistrz Szubina, były przewodniczący Rady Miejskiej, prezes Klubu Miłośników Fotografii Flesz. Laureat powiedział, że jest mile zaskoczony przyznaniem medalu. Bardzo się z tego wyróżnienia cieszy. Dodał, że w czasach, kiedy był burmistrzem, nie kierował gminą sam, ale wraz z Zarządem. Przyznał, że to były trudne czasy, ponieważ trzeba było wykonać wiele niezbędnych inwestycji bez udziału środków unijnych, ponieważ ich po prostu nie było. Gmina musiała radzić sobie sama i - zdaniem Andrzeja Wrony - poradziła sobie. Zrobiono rzeczy ważne, które nie są widoczne na zewnątrz, ale poprawiły życie mieszkańców: doprowadzenia kanalizacji do oczyszczalni ścieków, podłączenia instytucji publicznych do ciepłowni, zakup wozów strażackich, karetki pogotowia, chodniki, przejęcie POM-u i pozyskanie firmy Ibis, utrzymanie sądu w Szubinie.
     Laureat przyznał, że nie udało się doprowadzić do tego, by powstał na nowo powiat szubiński. Miał na to wpływ - jak wyjaśnił - nieszczęśliwy zbieg okoliczności, bo miał deklaracje trzech gmin: Szubin, Kcynia, Łabiszyn o chęci przystąpienia do powiatu szubińskiego, ale ówczesna burmistrz Barcina Ewa Gołąb za nic w świecie nie chciała słyszeć o tym, by Barcin był znów w powiecie szubińskim i ostatecznie Szubin znalazł się w powiecie nakielskim. - Mimo tego uważam, że udało nam się wiele zrobić - powiedział.
     Uroczyste wręczenie medalu odbędzie się w siedzibie SZTK w Szubinie 9 czerwca o 18:00.

 

     Medal im. ks. Jana Kleina przyznaje kapituła przy Szubińskim Towarzystwie Kulturalnym. Medal ten przyznawany jest od 2000 r. Ks. Jan Klein urodził się 21 września 1885 r. w Bydgoszczy. Był synem Jana i Praksedy z Trawińskich.
     Po zdaniu matury w męskim gimnazjum humanistycznym w Bydgoszczy w latach 1906-1910 studiował w Seminarium Duchownym w Poznaniu i Gnieźnie. Święcenia kapłańskie otrzymał 30 stycznia 1910 r.
     Był wikariuszem w Kamieńcu, Strzelnie, następnie administratorem parafii w Chomiąży Szlacheckiej i Krostkowie. W październiku 1918 r. objął urząd proboszcza w Solcu Kujawskim; 18 stycznia 1920 r. wojewoda pomorski mianował go na stanowisko komisarycznego burmistrza tego miasta. Funkcję tę sprawował do 1 kwietnia 1921 r.
     Od 1 kwietnia 1921 do 1 lipca 1923 r. był archiwariuszem, a później kustoszem Biblioteki Miejskiej w Bydgoszczy. Zajął się ratowaniem, następnie opracowywaniem ocalałego księgozbioru biblioteki bernardynów bydgoskich.
     Od 1 lipca 1923 r. powierzono mu zorganizowanie muzeum. Współpraca ze Stanisławem Łabendzińskim i ówczesnym prezydentem Bydgoszczy Bernardem Śliwińskim zaowocowała utworzeniem Muzeum Miejskiego, które zostało otwarte 5 sierpnia 1923 r.
     Jan Klein został jego pierwszym dyrektorem. W połowie czerwca 1925 r. decyzją władz kościelnych został przeniesiony na stanowisko administratora parafii w Czeszewie koło Miłosławia. W 1928 r. objął probostwo w Chomętowie koło Szubina.
     5 listopada 1939 r. został aresztowany przez Niemców. Był więziony w Szubinie, Górnej Grupie koło Grudziądza, w Gdańsku-Nowym Porcie, w Sztutowie. Zmarł 27 maja 1940 r. w obozie koncentracyjnym w Oranienburgu-Sachsenhausen. Urnę z prochami pochowano na Cmentarzu Bohaterów na Wzgórzu Wolności w Bydgoszczy.

 

Remigiusz Konieczka
Pałuki nr 1263 (17/2016)

 

Przejdź do forum.