35 lat twórczości artystycznej Edmunda Kapłońskiego

9 czerwca 1995 o godz. 17:00 w żnińskiej Sufraganii odbyło się uroczyste otwarcie wystawy z okazji 35-lecia działalności artystycznej Edmunda Kapłońskiego.  

    Na wernisaż przybyli liczni goście m.in. Leszek Jakubowski - burmistrz Żnina, Kazimierz Drozd - dyrektor Wydziału Spraw Obywatelskich, Kultury i Sportu Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy, prof. Stefan Kościelecki - żninianin obecnie mieszkający w Toruniu, Tadeusz Ruciński - satyryk, żninianin mieszkający w Łodzi, Zbigniew Papke - przedstawiciel Polskiego Związku Artystów Plastyków, Jerzy Riegel - artysta-fotografik, przedstawiciel Polskiego Związku Artystów Fotografików, Zbigniew Skorwider - założyciel Żnińskiego Towarzystwa Kulturalnego, Aleksander Błachowski - historyk sztuki, Wiesława Wolna - przedstawicielka Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. Najliczniej przybyła rodzina Edmunda Kapłońskiego, przyjaciele, bliscy znajomi. Otwarciu wystawy towarzyszył występ żnińskiej kapeli pałuckiej.
    Wystawę otworzył Edmund Kapłoński opowiadając historię swojej twórczości artystycznej. Artysta podkreślił, iż wystawę traktuje jako epitafium na rocznicę śmierci swojej ukochanej małżonki. Edmundowi Kapłońskiemu wręczono cenne nagrody i wyróżnienia. Jedną z nich był medal z wizerunkiem Tadeusza Małachowskiego. Nie zabrakło życzeń, gratulacji od rodziny i przyjaciół. Po ceremonii otwarcia goście wraz z kapelą pałucką udali się do ogrodu na ognisko.
    Edmund Kapłoński opowiedział mi o swojej działalności. Intarsja to sztuka wyklejania różnobarwnymi kawałkami drewna powierzchni przedmiotów. Na twórczość pana Edmunda miało wpływ bardzo wiele wydarzeń. W 1946 roku podjął pracę w Bydgoskiej Fabryce Mebli Artystycznych, gdzie zajmował się produkcją mebli dla Rady Ministrów i Rady Państwa. W tych latach zrodziło się zainteresowanie rzemiosłem artystycznym. Po 6 latach wrócił do Żnina, gdzie zaczęły powstawać pierwsze intarsje. Tworzył w tym czasie martwe natury, pejzaże. Bardzo często ten etap twórczości Edmunda Kapłońskiego określa się jako "naginanie tworzywa". Fascynacja sztuką i ogromna pasja powodowały, iż dzieła stawały się coraz bardziej dojrzałe, pełniejsze i oryginalne.  
    Zdaniem artysty najtrudniej jest tworzyć portrety. Portret powinien żyć, a w sztuce intarsji trudno jest tak dobrać drewno, aby odzwierciedlić duszę człowieka. Toteż artysta najchętniej tworzy pejzaże. Inspiracją jest materiał, który jest bogatym źródłem motywów i wątków artystycznych. W swojej twórczości Edmund Kapłoński podejmuje różne tematy i realizując konkretne zamówienia wciąż wraca do trzech cykli, które nieustannie tworzy. Są to kwiaty, pejzaże konkretne i fantastyczne oraz portrety symboliczne. Te trzy cykle, liczące dzisiaj po kilkaset obrazów różnych formatów, są największym osiągnięciem autorskim.  
    Dzieła Edmunda Kapłońskiego wyróżniane są na międzynarodowych wystawach. Są one wysoko cenione, gdyż wyróżniają się niezwykłą precyzją, oryginalnością.  
    W ciągu 35 lat twórczości artystycznej pana Kapłońskiego zorganizowano wiele wystaw krajowych i zagranicznych m.in. Budapeszt - 1969; Berlin, Lipsk, Drezno, Rostok - 1978, Berlin Zachodni - 1979, Bratysława - 1984, Paryż - wystawa prac członków Międzynarodowego Stowarzyszenie Twórców Intarsji oraz Monachium - 1994.
Na pytanie: "Czy intarsja jest dla pana hobby czy wyłącznie pracą?", Edmund Kapłoński odpowiedział: "Dla mnie jest to wspaniała, przepiękna zabawa".  
    Dzieła żnińskiego artysty można podziwiać w Sufraganii. Wystawa trwa do 9 września 1995 roku. Ekspozycję uzupełniają przykłady rzemiosła artystycznego - intersjowane szkatułki, szafa z wizerunkami królów i książąt Polski.

Agnieszka Konieczka    
Pałuki nr 173 (24/1995)

S2UFLADA