Kolejni Katyńczycy z okolic Żnina

    Kolejni Katyńczycy z okolic Żnina
    Dwa lata temu, 12 września 1993 r. w Żninie odsłonięto i poświęcono pomnik ofiar Katynia ze Żnina i byłego powiatu żnińskiego. Dziś w wyniku wnikliwych dociekań, na tablicy pomnika trzeba by dopisać kolejne nazwiska oficerów rezerwy ofiar stalinowskiego NKWD.

    Obecny rok 1995 został ogłoszony Międzynarodowym Rokiem Katyńskim i jest ku temu sposobność.
Wiosną 1940 r. zostali w okrutny sposób zamordowani:
    Antoni Kruszka - syn Szczepana i Antoniny (z domu Dudek) z Dochanowa koło Żnina; urodzony 14 stycznia 1890 r.; major weterynarii rezerwy 7 pułku strzelców konnych w Biedrusku (psk); legionista; powiatowy lekarz weterynarii zamieszkały w Obornikach Wielkopolskich; wysokiej klasy specjalista z zakresu pszczelarstwa; autor licznych publikacji; prezes zarządu powiatowego Związku Strzeleckiego i BBWR. Zginął w Starobielsku-Charkowie na liście rosyjskiej pod numerem 1723. Dane osobowe potwierdzono w Archiwum Państwowym w Inowrocławiu - księga USC Podobowice 1890 r., pozycja nr 10.
    Na metryce urodzenia dopisano, iż postanowieniem Sądu Grodzkiego w Obornikach Wlkp. został uznany za zmarłego 9 maja 1946 r.
    Tadeusz Pietrykowski - syn Franciszka z Gorzyc k. Żnina; urodzony 14 października 1895 r. w Gorzycach; powstaniec wielkopolski z Kcyni - komendant miasta 1919 r.; działacz kulturalny, prawnik, bibliofil, publicysta; autor znanej książki "Z przeszłości Kcyni - na 666 lecie założenia miasta", w latach trzydziestych prezes  Sądu Okręgowego w Katowicach; porucznik rezerwy. Zginął w Katyniu; nazwisko figuruje na liście ofiar Adama Moszyńskiego z 1949 r. i Jędrzeja Tucholskiego "Mord w Katyniu" 1991 r. Dane osobowe potwierdzono w Urzędzie Stanu Cywilnego w Żninie - księga urodzeń Gorzyce 1895 r. Jego brat Wincenty zginął w Starobielsku.
    Wincenty Pietrykowski - syn Franciszka z Gorzyc k. Żnina; urodzony 28 marca 1898 r. w Gorzycach; powstaniec wielkopolski z Kcyni 1919 r.; lekarz laryngolog - ordynator Lecznicy Brackiej w Rybniku na Śląsku; porucznik rezerwy służby zdrowia 504 szpitala polowego. Zginął w Starobielsku-Charkowie; na liście rosyjskiej pod numerem 2524.
Dane osobowe potwierdzono w Urzędzie Stanu Cywilnego w Żninie - księga urodzeń Gorzyce 1898 r.
    Jego brat Tadeusz zginął w Katyniu.