Łączył Barcin z Piechcinem

10 maja w wieku 56 lat zmarł Alfred Lewandowski z Piechcina, wieloletni radny Rady Miejskiej w Barcinie i dyrektor Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Piechcinie.

     Funkcję radnego pełnił przez prawie cztery kadencje - od 1994 roku do sierpnia 2009 r. - Pracowałem z nim w komisji prawa i porządku publicznego. To był bardzo sympatyczny, dobry i bardzo koleżeński człowiek - powiedział Artur Jakubowski. Z kolei Ewa Stankiewicz wspomniała, że był przewodniczącym komisji rewizyjnej w czasie jej ostatniej kadencji burmistrza, zarazem jednym z jej największych opozycjonistów.
     Tadeusz Szóstak, który przez 14 lat był radnym Rady Miejskiej w Barcinie, a przez 7 lat przewodniczącym tejże Rady, wspomina, że Alfred Lewandowski jako historyk z wykształcenia przyczynił się do tego, aby Barcin miał prawidłowy herb, gdyż to właśnie on jeździł do archiwów poznańskich, żeby ten herb odszukać.
     - Poza tym on nigdy nie rozdzielał Barcina i Piechcina, jak robią to niektórzy. Dla niego to była jedna gmina. Każdy popełnia błędy i on miał takie, ale potrafił z tego wyjść i cieszył się, że wraca do pracy. On się całe życie odchudzał, ale mogę powiedzieć, że jaki był duży, tak wielkie miał serce - powiedział Tadeusz Szóstak.
     Alfred Lewandowski przez siedem lat, od 2002 do 2009 roku był dyrektorem ZSP w Piechcinie. Czynił starania, aby nadać placówce imię Aleksandra Guttrego, ale ostatecznie nie udało mu się tego dokonać.
     - Zawsze można było liczyć na jego wsparcie, a wszystko, co robił, to robił dla naszej szkoły - powiedziała Renata Koszczewska-Smutek, prezes Pałuckiego Stowarzyszenia Przyszłość, które prowadzi piechcińską szkołę. - W piątek przed jego śmiercią widzieliśmy się ostatni raz, aby omówić pierwszy w historii zjazd absolwentów naszej szkoły. Nie doczekał tego, ale ten zjazd się odbędzie. Teraz przede wszystkim dla niego.
     Pogrzeb Alfreda Lewandowskiego odbył się 14 maja w kościele pw. MB Częstochowskiej i św. Barbary w Piechcinie. Spoczął na cmentarzu w Pakości. Cześć Jego pamięci!

Magdalena Kruszka
Pałuki nr 1214 (20/2015)