Odeszła niosąc pociechę

    Odeszła niosąc pociechę
Były już przygotowane zaproszenia na spotkanie opłatkowe w Zespole Szkół Ekonomicznych w Żninie.

     Wśród honorowych gości przygotowano miejsce dla długoletniej nauczycielki Salomei Glazer. Bo jak powiedział dyrektor Franciszek Szafrański, żadna uroczystość nie mogła odbyć się "Bez naszej kochanej babci Salomei".
    Pani Salomea nie zechciała jednak poczekać na zaproszenie. Przed Bogiem była pierwsza. Zginęła pod kołami samochodu w czwartek 14 grudnia.
    Swym pracowitym życiem zasłużyła sobie na wieczną pamięć. Urodziła się 12 sierpnia 1913 roku w Szelejewie. Lata młodości spędziła między Szelejewem, Gąsawą i Żninem. W 1935 roku ukończyła gimnazjum w Grudziądzu. Po zdaniu matury studiowała w Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie. Druga wojna światowa zastała ją w tym mieście. Przeżyła okupację rosyjską i niemiecką. We Lwowie poznała swego męża. Często opowiadała  młodzieży o Cmentarzu Orląt Polskich.
    Wiosną 1945 roku wróciła do Żnina. Ponieważ miała wykształcenie wyższe, skierowano ją do pracy w organizującym się na nowo liceum żnińskim. Pracę rozpoczęła 1 kwietnia. Przez 6 lat uczyła matematyki, biologii i innych przedmiotów. Gdy utworzono Narodowy Bank Polski, przeniosła się tam do pracy, zgodnie z wyuczonym zawodem. Pracowała tam 16 lat, a gdy w 1965 roku powstała pierwsza klasa Liceum Ekonomicznego, dusza nauczyciela zwyciężyła. Była pierwszą nauczycielką i wychowawczynią i pracowała aż do emerytury, tj. do 1973 roku.
    Pani Salomea była nietuzinkową kobietą. Pochylała się nad każdym potrzebującym. W tym celu utworzyła szkolne koło PCK i wspólnie z młodzieżą gromadziła fundusze, które przekazywała najbiedniejszej młodzieży.
    Zawsze musiała się kimś opiekować i zachęcała do tego młodzież. Mówiła, że póki ma siły, musi odwiedzać ludzi i nieść im pomoc. Robiła dla nich własnoręcznie prezenty. W tym roku też przygotowała ich kilka, nie zdążyła wręczyć. Zginęła, kiedy wracała od jednej z pań, której niosła pociechę duchową.