Traktory w torfnikach

Ulica Łąkowa z przeszkodami
     Traktory w torfnikach
     Rolnicy, którzy gospodarują na łąkach między Barcinem a Wolicami, mają problem z wjazdem na ten teren od ul. Łąkowej. Od Wolic nie ma już w ogóle przejazdu. Rolnicy chcą, aby gmina naprawiła dziury w tej drodze i wycięła chaszcze, które ją zarastają. Teraz, gdy trwają sianokosy, bo za tydzień będzie to już musztarda po obiedzie.

     Od ul. 4 Stycznia w Barcinie wjeżdża się na wielohektarowy areał łąk barcińskich wyasfaltowaną drogą, przy której stoi przepompownia oraz kilka domów mieszkalnych - jest to ul. Łąkowa. Dalej zaczyna się gruntowa droga, przecinająca kompleks łąk, mająca jakieś 3,5 km. Kończy się w Wolicach Dolnych na wysokości świetlicy wiejskiej. Ta gruntowa droga na całej długości jest drogą gminną. Jest to jedyny ciąg komunikacyjny, który pozwala rolnikom użytkującym łąki wjechać na nie ciągnikami z maszynami do sianokosów i przyczepami do zwożenia zbiorów.
     - Mieszkam w Wójcinie, więc teoretycznie najlepiej byłoby mi wjechać na łąkę w Barcinie od strony Wolic, gdzie wjazd jest przy świetlicy wiejskiej, później przez tory i dalej na łąki. Tylko jest to niemożliwe. Tam droga jest nieprzejezdna - mówi Michał Sobociński z Wójcina (gm. Żnin), który użytkuje łąkę w Barcinie. Dodajmy, że droga ta, kilkaset metrów od ujścia Noteci do Jeziora Wolickiego, gdzie znajdują się już tereny bardzo podmokłe i bagna, była przejezdna dzięki położonym dwóm przepustom z betonu. Teraz przepusty są zniszczone.
     Jednak dla rolników nadal istnieje alternatywny wjazd od strony Barcina, przez ul. Łąkową.
     PRZEZ CHASZCZE
     Na nadnoteckich łąkach gospodaruje około 20 rolników, większość z nich mieszka na północ od Barcina - w Julianowie, Kani, Mamliczu. Dla nich wszystkich wjazd od ul. Łąkowej jest korzystniejszy niż od Wolic. Szkopuł w tym, że droga od ul. Łąkowej też pozostawia wiele do życzenia. Rośnie wzdłuż niej wiele krzaków i drzew. Ich gałęzie tak się rozrosły, że przejazd ciągnikiem jest utrudniony. W tych dniach zaczęły się sianokosy, a rolnicy zbiór ususzonej trawy planują po najbliższej niedzieli. Podczas zwożenia siano będzie wysoko ułożone na przyczepach ciągników i tym bardziej przedarcie się przez chaszcze będzie trudne.
     Wojciech Rychlewski, rolnik z Julianowa też ma łąkę w Barcinie i jeździ na nią przez ul. Łąkową. Kilka lat temu cały dzień spędził na drodze na barcińskie łąki, usuwając za pomocą ręcznej piły chaszcze utrudniające przejazd. Dowoził też piasek na tę drogę, by wypełnić dziury rozjeżdżone przez różne pojazdy w czasie, gdy teren był mokry. W błocie powstają doły, często na szerokość jednego koła ciągnika, dlatego, gdy taki przejeżdża, to jednym bokiem się przechyla i grozi to przewróceniem się maszyny albo załadowanej przyczepy. Rzecz jasna najgorzej jest wczesną wiosną. Wtedy rolnicy często rezygnują ze stosowania nawozu na łące, bo nie mogą na nią dojechać.
     PRZEZ DZIURY
     Wojciech Rychlewski powiedział, że w tym roku chaszczy nie przycinał, bo nie miał już na to sił. Widzi, że to syzyfowa robota, a poza tym to przecież nie do niego powinno należeć utrzymywanie w porządku nie swojej drogi. - Chcę powiedzieć, że tam jest tak co roku. Rolnicy jeżdżą  fragmentami po łące, bo po łące jeszcze pojedziesz, a po drodze nie. Jednak kiedy tak przejeżdżają wzdłuż drogi, by ominąć te dziury, a wszędzie jest pełno krzaków, to mogą wjechać traktorem do torfnika.      I w zeszłym roku jeden z kolegów rolników tak wjechał. Musieliśmy go wyciągnąć kilkoma ciągnikami. Na szczęście nie wjechał daleko w ten staw, bo jeszcze mógłby w trzęsawisku utonąć. Tam zresztą co chwila jest jakieś holowanie traktora przez te dziury. Najgorsza jest droga właśnie na odcinku wzdłuż dwóch torfników w środkowej części. Pełna dziur i z obydwu stron zarośnięta. To jest jakieś 800 m od brzegu rzeki. Ten najgorszy odcinek ma 200 m i właśnie tam najbardziej byłoby potrzebne wypełnienie dziur jakimiś kamieniami czy gruzem. Ta droga musi być przecież utrzymywana. Meliorację jeszcze utrzymują na łąkach, ale drogi już nie. Tak być nie może - wskazuje Wojciech Rychlewski. Z żalem przypomina on czasy sprzed kilkudziesięciu lat, kiedy to łąki w tym kompleksie miała też Gminna Spółdzielnia Samopomoc Chłopska w Barcinie, gdyż utrzymywała tabor wozów konnych do rozwożenia towarów do swoich sklepów na wioskach. Wówczas GS co roku poprawiała ul. Łąkową na całej długości, czyli też przez łąki, a dziury były uzupełniane żużlem. 
     W ODPOWIEDNIM CZASIE
     Dwa tygodnie temu ten problem zgłosiła burmistrzowi Barcina radna Jadwiga Mateńko, która jest reprezentantką wiejskiego okręgu wyborczego. Burmistrz Michał Pęziak obiecał, że sprawą tą zajmą się urzędnicy. Chodziło o wizję lokalną  w terenie i wytypowanie najgorszych odcinków drogi, które następnie miałyby zostać poprawione.
     Mimo że radna Jadwiga Mateńko poprosiła o natychmiastowe załatwienie tej sprawy, to w ostatni wtorek  rano nadal nie poczyniono żadnych prac na drodze przez łąki. Radna uważa, że zlecenie Wodbarowi przycięcia krzaków i wypełnienia dziur w gruntowej drodze, nie jest aż tak wielkim zadaniem, by przygotowywać je przez tyle dni. Jadwiga Mateńko wierzy, że wreszcie zostanie to zrobione. Jednak właśnie czas jest tu bardzo ważny, bo są sianokosy i droga teraz jest najbardziej uczęszczana. Jeśli zrobione to zostanie za tydzień, to dla wielu rolników będzie to już musztarda po obiedzie, gdyż siano będą musieli znów zwozić walcząc z chaszczami i lawirując między dziurami w drodze. Tracąc na barcińskich łąkach nerwy i przede wszystkim czas. Coś, co mogliby wykonać bardzo szybko, zabiera im wiele godzin.
     Kolejne sianokosy czekają ich pod koniec lata.

Karol Gapiński
Pałuki nr 1009 (24/2011)