Wprost z Czarnobyla

Krzysztof Kopczyński po powrocie z Czarnobyla przywiózł zdjęcia, nagrania i ciekawe opowieści fot. Magdalena Kruszka

Piechcin, prelekcja, Czarnobyl, Prypeć, Karol Kopczyński
     Wprost z Czarnobyla
     O tym, jak obecnie wygląda rzeczywistość w Prypeci i okolicach opowiadał mieszkaniec Szubina, Karol Kopczyński, który miał okazję zwiedzić miejsce, w którym trzydzieści lat temu wydarzyła się tragedia.

     26 kwietnia minie trzydzieści lat od dnia, kiedy wybuchła elektrownia atomowa w Czarnobylu. Niemal w rocznicę tego wydarzenia, 14 kwietnia, mieszkańcy Piechcina mieli okazję wysłuchać, jak obecnie wyglądają tereny, z których trzy dekady temu ewakuowano całą ludność. Opowiadał o tym w piechcińskiej bibliotece Karol Kopczyński, mieszkaniec Szubina, który jest pracownikiem poczty i zajmuje się fotografowaniem. Jego prelekcja Czarnobyl - wyprawa do strefy wykluczenia poparta była wystawą zdjęć i prezentacji, podczas której można było zobaczyć nagrania z opuszczonego miasta Prypeć na Ukrainie, jakie wykonał podczas pobytu w tym miejscu. Opowiadał on o zdewastowanych szkołach, mieszkaniach, pokazywał, jak wyglądają obecnie baseny, sale gimnastyczne czy stadion z krytą trybuną.
     Relacjonował także, jak w tej chwili toczy się życie w tym naznaczonym katastrofą atomową miejscu. Do tej pory, aby zwiedzać Prypeć, należy zachowywać szczególne środki ostrożności. Szczegółowo opowiadał też o momencie katastrofy.
     - To nie była akcja taka, że nagle wszyscy uciekają, ale ci ludzie normalnie wyszli z pracy, ze szkoły czy z przedszkola i poszli do domu - mówił mieszkaniec Szubina. - Następnego dnia dopiero była przeprowadzona ewakuacja i oni po prostu nie wyszli już do pracy. Wszystko, co tam teraz jest, to nie było zostawione w popłochu, tylko normalnie, jak się coś zostawia w pracy czy w domu. Książki, meble, zabawki. Wszystko to zostało.
     Zainteresowanie wzbudziła też opowieść, że w elektrowni do tej pory pracuje cały sztab ludzi, mimo że nic się tam nie dzieje. Utrzymuje się ich miejsca pracy po to, aby mieli oni z czego żyć, bo gdyby zamknąć im zakład, to 90% ludności pozostałoby bezrobotnymi w sytuacji, w której do najbliższego większego miasta, czyli do Kijowa jest aż 90 km.
     - Jest iluś dyrektorów, iluś zastępców, sekretarek, te sekretarki też mają swoje zastępczynie, są sprzątaczki, stołówki z kucharkami i kelnerkami - opowiadał Karol Kopczyński. - Ci ludzie mają opłacony dojazd do elektrowni. Wszystkie obiady i obiad na wynos są za darmo. Jak jakaś władza podejmie decyzje o tym, żeby to zamknąć, to ci ludzie się załamią. Wstępnie było powiedziane, że tam mają pracować ludzie związani z elektrownią czarnobylską przed wybuchem, żeby dotrwać do emerytury. Jednak z tego, co tam widziałem, niektórzy ludzie tam zatrudnieni są młodsi ode mnie. Nie wiem, na jakiej zasadzie to działa. Na funkcjonowanie tej elektrowni składa się praktycznie cały świat. W takiej sterowni reaktora numer dwa normalnie trwa zmiana tak, jak kiedyś się to działo. W sterowni siedziały trzy osoby, kierownik. Oni gapili się w monitor, który nic nie pokazuje i na wskaźniki, które nie działają, bo nie ma tam dosłownie nic.
     Karol Kopczyński zauważył też, że system zabezpieczeń jest tam bardzo restrykcyjny i zanim grupa wycieczkowa została wpuszczona do środka, musiała przejść wiele szczegółowych kontroli i pokonać wiele pozamykanych drzwi i długich korytarzy.
     Przybyli na spotkanie chętnie dopytywali o szczegóły wyprawy. Karol Kopczyński zapowiedział, że zamierza wrócić do Czarnobyla. Piechcińska biblioteka wyraziła chęć ponownego goszczenia mieszkańca Szubina, licząc na kolejną porcję ciekawych opowieści z tego tragicznego, ale fascynującego miejsca.
     Wystawę zdjęć z Czarnobyla można oglądać w piechcińskiej książnicy do 29 kwietnia.

Magdalena Kruszka, 20 IV 2016

Przejdź do forum.