Adam Kowalewski zrezygnował z pracy

Wenecja, Muzeum Ziemi Pałuckiej, Adam Kowalewski, rezygnacja
     Adam Kowalewski zrezygnował z pracy
     Radny Żnina Adam Kowalewski z zawodu jest stolarzem. Był zatrudniony w Muzeum Ziemi Pałuckiej w Wenecji. W zeszłym tygodniu złożył wypowiedzenie umowy o pracę, a główną przyczyną tej decyzji są problemy z kręgosłupem.

     Dotarła do nas informacja, że w ostatnich dniach z pracą w Muzeum Ziemi Pałuckiej pożegnał się stolarz Adam Kowalewski, który jest także radnym Rady Miejskiej w Żninie. Był zatrudniony w tej instytucji kultury, dla której organem prowadzącym jest gmina Żnin, na pół etatu. Informację tę potwierdziła dyrektor muzeum Krystyna Patyk. Powiedziała, że Adam Kowalewski od 23 marca, gdy złożył rezygnację, jest na trzymiesięcznym wypowiedzeniu, ale nie musi świadczyć w tym okresie pracy. Nie otrzyma również odprawy.
     Adam Kowalewski przyznał, że tak rzeczywiście jest. W Muzeum Ziemi Pałuckiej pracował od 2009 r., ale początkowo tylko na podstawie okresowych umów o pracę, w trakcie których były przerwy, a od 2013 r. pracował na czas nieokreślony. Jak szacuje Adam Kowalewski, w okresie 2009-2016 mógł przepracować na rzecz muzeum faktycznie około 5 lat.
     Pod koniec ubiegłego roku z Muzeum Kolei Wąskotorowej, które jest oddziałem MZP, zostały zwolnione trzy panie. Adam Kowalewski był też zatrudniony w weneckim oddziale muzeum i faktycznie większość swej pracy wykonywał właśnie tam: w muzeum kolejki i na ruinach zamku, gdzie wykonał m.in. pomost łączący dziedziniec z resztkami fortecy. Niemniej jednak wykonywał też swoją pracę choćby w żnińskiej Baszcie, gdzie przy jego głównym udziale stworzone zostały nowe tablice, gabloty, okiennice, podłogi itp. W Muzeum Kolei Wąskotorowej zespół, w którym pracował Adam Kowalewski, wykonał choćby renowacje salonki, z której radny z Sarbinowa jest szczególnie dumny. Wykonywane były również wszystkie prace bieżące, których - jak podkreśla Adam Kowalewski - nie można nigdy zaniedbywać: np. regularnego naprawiania stopni na muzealne wagoniki, bo przecież po nich każdego dnia przechodzą setki nóg turystów.
     Zapytaliśmy radnego, czy przyczyną jego rezygnacji z pracy był fakt, iż wcześniej etaty straciły trzy pracownice weneckiego muzeum, więc on, zwłaszcza iż jest radnym gminy, postanowił się z nimi solidaryzować.
     - Podstawową przyczyną mojej rezygnacji z pracy były sprawy zdrowotne. Mam problemy z kręgosłupem i dlatego w ostatnim czasie wykonywanie obowiązków sprawiało mi trudność. Były też oczywiście inne, mniej znaczące, czasami pośrednie przyczyny, jak choćby sytuacja tych pań, ale zdrowie było tym głównym powodem mojej rezygnacji. Ja solidaryzuję się z każdym, kto nagle traci prace, a szczególnie z tymi paniami, z którymi współpracę sobie ceniłem. Mogę tylko podziękować za współpracę wszystkim byłym kolegom i koleżankom, także tym, które zostały zwolnione, bo tworzyliśmy dobry zespół. Oczywiście nie wykluczam w przyszłości, że podejmę jakąś aktywność zawodową, ale to będzie zależało od zdrowia. Na pewno jest jeszcze, zwłaszcza w Wenecji, wiele do zrobienia, jeśli chodzi o prace stolarskie, np. rozbudowa pomostu, tak ażeby odwzorowywał on historyczny pomost. Całemu zespołowi życzę powodzenia - powiedział Adam Kowalewski.
     W okresie, gdy zwolniono wspomniane trzy pracownice oddziału muzeum w Wenecji, był też podnoszony argument, że w MZP pracuje aż trzech stolarzy, w tym właśnie Adam Kowalewski. Zapytaliśmy zatem panią dyrektor, czy faktycznie teraz w kierowanej przez nią instytucji pozostało tylko dwóch stolarzy.
     - To nie jest tak do końca. W Wenecji jest jeszcze jeden pan, który ma za sobą kurs stolarski, ale formalnie nie jest zatrudniony na etacie stolarza, może natomiast w razie konieczności tego typu prace wykonać. Obecnie w Muzeum Ziemi Pałuckiej jest jeden stolarz - wyjaśniła Krystyna Patyk.
     Zapytaliśmy panią dyrektor, czy tym jedynym etatowym stolarzem jest jej mąż. Krystyna Patyk potwierdziła, że tak istotnie jest i dodała, że przecież nie jest zabronione, by dyrektor zatrudniała swojego męża.

Karol Gapiński
Pałuki nr 1259 (13/2016)

Przejdź do forum.