21 maja w Muzeum Archeologiczny w Biskupinie nastąpiło otwarcie aż trzech wystaw: Krzemionki Stefana Krukowskiego, Archeologia archeologii oraz Święte Jezioro - stanowisko ofiarne ludności kultury łużyckiej pól popielnicowych w Papowie Biskupim.
Pierwsza z wystaw Krzemionki Stefana Krukowskiego znajduje się w pawilonie wystawienniczym na terenie osady pierwszych rolników. Została zorganizowana z okazji 100. rocznicy odkrycia prehistorycznych kopalń krzemienia pasiastego oraz 95. rocznicy utworzenia w Krzemionkach przez Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie pierwszego w Polsce rezerwatu archeologicznego.
W 1922 roku geolog Jan Samsonowicz odkrył w okolicy osady Krzemionki ślady po prehistorycznych kopalniach krzemienia pasiastego. Informację o znalezisku przekazał archeologowi Stefanowi Krukowskiemu. Priorytetem była dla niego ochrona prehistorycznych kopalń przed ich niszczeniem. Efektem zabiegów podjętych przez naukowca w 1928 roku, powołano przez Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie pierwszy w Polsce rezerwat archeologiczny.
Wystawę będzie można podziwiać do 31 października.
Archeologia archeologii (ekspozycja znajduje się w pawilonie muzealnym) to wystawa artefaktów związanych z historią badań archeologicznych w Biskupinie. Znajdziemy tam m.in.: przedmioty i narzędzia związane z wykonywaniem dokumentacji (w tym dokumentacji fotograficznej) podczas badań wykopaliskowych w Biskupinie czy też model grodu ludności kultury łużyckiej, który prezentowany był na biskupińskiej wystawie stałej od połowy lat 70 do połowy lat 90. XX wieku. W 2024 roku mija 90. rocznica rozpoczęcia badań wykopaliskowych na półwyspie Jeziora Biskupińskiego.
Wystawa jest dostępna dla zwiedzających do 16 marca 2025 r.
Święte Jezioro - stanowisko ofiarne ludności kultury łużyckiej pól popielnicowych w Papowie Biskupim (pawilon muzealny) to ostatnia z otwartych we wtorek wystaw. Stanowisko archeologiczne w Papowie Biskupim znajduje się w wytopisku - niecce utworzonej przez cofający się lodowiec, który topiąc się wypełnił ją wodą. Do drugiej połowy XVIII w. n.e. wytopisko wypełniało nienazwane jezioro o powierzchni około 30 ha i głębokości nie przekraczającej 7 metrów. Zbiornik został osuszony w XIX wieku i ponownie w latach 80. XX wieku pod grunty orne. Obecnie jest to suchy teren, nadal wykorzystywany jako obszar rolniczy.
W trakcie badań dawnego jeziora w Papowie Biskupim odkryto ponad 550 artefaktów, obejmujących głównie zabytki wykonane z brązu, tj. ozdoby ramion i szyi oraz inne przedmioty wykorzystywane przez kobiety, a także elementy wyposażenia jeździeckiego i złom metalowy.
Stanowisko w Papowie Biskupim jest wyjątkowe nie tylko z powodu znacznej liczby znalezisk z brązu. O historycznej i naukowej wartości tego miejsca świadczą również odkryte tu szczątki szkieletów co najmniej 33 osób. Bez wątpienia fenomen tego „świętego jeziora” tkwi w fakcie występowania obok siebie ofiar z ludzi i przedmiotów metalowych.
Depozyt odkryty w styczniu 2023 r. przez członków Kujawsko-Pomorskiej Grupy Poszukiwaczy Historii, za pozwoleniem Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Toruniu. Instytucją badającą i konserwującą zabytki jest Centrum Badań i Konserwacji Dziedzictwa Kulturowego UMK w Toruniu. Depozyt znajduje się w zbiorach MAB od marca 2024 r. Wystawa otwarta będzie do 23 czerwca tego roku, a później przeniesiona na wystawę stałą.
Justyna Kulpińska
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze