Nawozy naturalne

Unia Europejska, rolnictwo, nawozy naturalne, zmiany, normy
     Nawozy naturalne
     Przedstawiamy kolejne zmiany czekające gospodarstwa chcące kontynuować działalność rolniczą po wejściu do Unii Europejskiej. Zmiany te będą musiały być wprowadzone do 2008 roku.

     Jednym z podstawowych wymogów ochrony środowiska, o których pisaliśmy już w poprzednim numerze, jest stosowanie nawozów naturalnych zgodnie z opracowanymi normami.
     DAWKI I MOŻLIWOŚCI STOSOWANIA
     Dawka nawozu naturalnego stosowanego w ciągu roku nie może zawierać więcej niż 170 kg azotu w czystym składniku na 1 ha użytków zielonych.
     Nawozy naturalne oraz organiczne w postaci stałej oraz płynnej mogą być stosowane w okresie od 1 marca do 30 listopada.
     Podczas wegetacji roślin - za wyjątkiem roślin przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi - można stosować gnojowicę lub gnojówkę przy pomocy węży rozlewowych. Płytki rozlewowe i deszczownie w stosowaniu płynnych nawozów naturalnych można wykorzystywać na użytkach zielonych i wieloletnich uprawach polowych.
     Stosując gnojowicę i gnojówkę trzeba brać pod uwagę poziom wody podziemnej. Tego rodzaju nawóz można stosować kiedy woda podziemna jest poniżej 1,2 m i poza obszarami płytkiego występowania skał szczelinowych. Nawozy naturalne powinny być przykryte lub wymieszane z glebą nie później niż następnego dnia po ich zastosowaniu, z wyjątkiem użytków zielonych.
Nawozy naturalne mogą być stosowane w odległości nie mniejszej niż 20 m od strefy ochronnej źródeł wody, ujęć wody, brzegów zbiorników oraz cieków wodnych.
     NIE WOLNO STOSOWAĆ
     Zgodnie z normami obowiązującymi w krajach piętnastki (i już w Polsce) zabrania się stosowania nawozów na glebach zalanych wodą oraz przykrytych śniegiem lub zamarzniętych do głębokości 30 cm. Zabrania się też stosowania nawozów naturalnych w postaci płynnej oraz azotowych na glebach bez okrywy roślinnej i położonych na stokach o nachyleniu większym niż 10%.
     OBLICZYĆ PRODUKCJĘ OBORNIKA
     Przy obliczaniu produkcji obornika w celu zachowania jednolitości wskaźników proponuje się stosować do wszystkich obliczeń Dużą Jednostkę Przeliczeniową tzw. DJP (tabelka poniżej).
     Duża Jednostka Przeliczeniowa to umowna jednostka przeliczeniowa odpowiadająca krowie o masie ciała 500 kg. Stosowanie jednostek przeliczeniowych jest pewnym uproszczeniem i nie do wszystkich celów może być przydatne.  
     SILOSY NA KISZONKI
     Pojemność silosów na kiszonki i zbiorników na soki kiszonkowe powinna wynikać z zapotrzebowania na kiszonkę. Zapotrzebowanie na kiszonkę zależy od przyjętego sposobu żywienia zwierząt, dawek paszowych i surowców, z których jest sporządzana. Wymagana wielkość silosu musi być każdorazowo wyliczana indywidualnie z uwzględnieniem wszystkich uwarunkowań.
     Ilość odcieku powstającego przy zakiszaniu zielonek jest dość zróżnicowana. W znaczny sposób wpływa na to stopień wilgotności zakiszanego surowca i technologia kiszenia. Soki kiszonkowe nie wymagają długiego okresu przechowywania. Żeby w krótkim czasie zebrać soki, potrzebne są zbiorniki o odpowiedniej pojemności. Za wystarczające można uznać zbiorniki o pojemności pozwalającej zebrać soki kiszonkowe powstające w ciągu 2-3 dni.

Sylwia Wysocka
Pałuki nr 569 (2/2003)

Przejdź do forum.