O niezwykłej kuchni europejskiej - a w zasadzie o kuchniach europejskich na UTW w Kcyni

Studenci UTW w Kcyni wysłuchali wykładu na temat Kuchni Europejskiej, który stał się inspiracją do rozważań na temat tego co i jak jemy. Bogata, wielokulturowa kuchnia europejska nie bez powodu nazywana jest kulinarną stolicą świata. To z niej inspirację czerpią inne kontynenty zachwycając się bogactwem smaków i style gotowania.

Wyjątkowy, kulinarny wykład dla słuchaczy uniwersytetu trzeciego wieku w Kcyni pod tytułem UTW "Kuchnia Europejska" poprowadził w środę wykładowca Michał Kaźmierczak. Słuchacze mieli niepowtarzalną okazję przenieść się do świata dań z całej Europy. Poznali kuchnię węgierską, francuską, czeską, niemiecką, które różnią się zdecydowanie od kuchni polskiej.

Wielka Brytania jest znana z pieczonych mięs i puddingów, Francja z wina i sera, Włochy głównie z pizzy i makaronu, Hiszpania z paelli, Polska natomiast to królestwo pierogów, kotletów schabowych z kapustą, bigosu i żurku.

Europa poprzez zróżnicowaną geografię kontynentu, szlaki handlowe oraz wymianę kulturową, nie bez powodu jest okrzyknięta kulinarną stolicą świata, z bogatą historią, która ukształtowała sposób, w jaki dzisiaj jemy. Każdy kraj europejski jest pod tym względem wyjątkowy. Począwszy od starożytnych Greków czy Rzymian, którzy wprowadzili na stoły oliwę z oliwek, wino i chleb przez wystawne szlacheckie uczty z mięsiwem, nalewkami i piwem. Niezależnie od tego, czy mowa o francuskiej tradycyjnej, wykwintnej kuchni czy o kuchni włoskiej pełnej przypraw takich jak oregano, bazylia, pieprz, tymianek, rozmaryn, każda europejska kuchnia jest wyjątkowa.

Kuchnia europejska na przestrzeni wieków, wywarła również głęboki wpływ na światową gastronomię. Wizja restauracji, jaką znamy dzisiaj, wywodzi się z Francji, a europejskie smaki i style gotowania można znaleźć w menu od Chicago po Tokio. Kuchnia europejska stała się światowym wzorcem doskonałości, kładąc nacisk na jakość, tradycję, inspirując szefów kuchni i miłośników jedzenia na całym świecie.

Z czego słyną nasi europejscy sąsiedzi?

Francuzi słyną z Coq au Vin. Jest to nic innego jak gulasz z kurczaka, aromatyzowany czerwonym winem, cebulą, grzybami, który pochodzi z wiejskiej Francji i od tego czasu stał się symbolem francuskiej gastronomii. Jest ulubionym produktem zarówno mieszkańców, jak i turystów.

Niemcy słyną z obfitych kiełbas. Robiona z mieszanki wieprzowiny, wołowiny lub cielęciny, doprawiona przyprawami i tradycyjnie podawana z kiszoną kapustą i musztardą, kiełbasa jest podstawą niemieckich festiwali ulicznych i nieodzownym elementem ogródków piwnych. Jej wędzony, pikantny smak to prawdziwa rozkosz dla wszystkich miłośników mięsa.

Włochy to mekka dań z makaronu, a żadne nie jest bardziej lubiane niż klasyczne Spaghetti Bolognese. Wbrew powszechnemu przekonaniu sos boloński nie jest sosem na bazie pomidorów, ale bogatym, mięsistym ragu z mielonej wołowiny, pancetty, cebuli, marchwi i selera.

Hiszpania szczyci się potrawami, takimi jak Paella i Crema Catalana. Paella to słynne danie z ryżu aromatyzowane szafranem i mieszanką owoców morza lub mięsa. Crema Catalana to z kolei kremowy deser budyniowy pokryty karmelizowanym cukrem.

Kuchnia grecka charakteryzuje się świeżymi, prostymi składnikami, a potrawy takie jak musaka i tzatziki są znane na całym świecie. Moussaka to zapiekanka z bakłażana, mielonego mięsa i sosu beszamelowego. Tzatziki to natomiast dip jogurtowo-ogórkowy aromatyzowany czosnkiem i ziołami, orzeźwiający dodatek do grillowanych mięs i warzyw, znany również w naszym kraju i często przygotowywany w okresie grillowania.

Jak gotują nasi sąsiedzi?

Co ważne liczy się nie tylko smak, ale i metody gotowania. Każdy kraj ma swoje unikalne sztuki kulinarne. We Francji bardzo poważnie traktowana jest sztuka cukiernicza. Od delikatnych makaroników przez maślane rogaliki, francuskie wypieki słyną z lekkości i delikatnego smaku. We Włoszech natomiast to produkcja makaronu uważana jest za formę sztuki. Od ugniatania ciasta po wałkowanie i formowanie, każdy krok jest wykonywany z ostrożnością i precyzją. Wybór mąki, liczba jaj i proces suszenia składają się na rewelacyjny, słynny na całym świecie, produkt końcowy.

W krajach nordyckich konserwowanie żywności to sposób jej jakość i smak. Przy długich, surowych zimach i ograniczonym dostępie do świeżych produktów opracowano techniki konserwowania, takie jak wędzenie, solenie i fermentacja, aby zapewnić całoroczne dostawy żywności. Wędzone ryby, czy marynowane warzywa i przetwory rybne, to podstawa kuchni skandynawskiej i gwarancja jej dobrego smaku.

Wspólne cechy kuchni europejskich

Mimo ogromnej różnorodności kuchni europejskich, bez wątpienia znaleźć można punkty spójne. Jednym z najważniejszych jest użycie dużej ilości warzyw i owoców. Wiele dań opiera się na produktach roślinnych, ponadto w wielu państwach ważne są pieczywo i nabiał.

Inna ważna cecha to umiarkowane użycie przypraw. W przeciwieństwie do kuchni azjatyckich, gdzie dominują silne smaki i aromaty, kuchnia europejska jest delikatna. Przyprawy, choć stosowane, nie dominują potraw, wzbogacają i je wydobywają głębie.

Wielokulturowość Europy oznacza przede wszystkim, że  wpływy z różnych regionów mogą się przenikać i tworzyć zupełnie nowe smaki. Z drugiej strony, istnieją pewne elementy wspólne dla wielu krajów Europy. Przykładem może być tu zamiłowanie do serów od francuskiego camemberta po greckie feta. Te elementy łączą różne kuchnie europejskie, tworząc jednocześnie unikalny smak każdego z nich.

Kuchnia europejska to także sposób myślenia o jedzeniu, to szeroki wachlarz smaków, aromatów, hołd tradycji.  Nieustanny rozwój sprawia, że jest ona po prostu fascynująca.

Kolejny wykład jeszcze przed świętami. 18 grudnia o Napoleonie opowiadać będzie rektor WSG prof. Marek Chamot. Przed słuchaczami jeszcze 3 wykłady w sesji jesienno - zimowej. 

Ewa Hałas