Oficjalne stanowisko Nadleśnictwa Gołąbki do artykułu „Nadleśnictwo zamknęło drogi"

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, drogi leśne wyłączone są co do zasady z ruchu, o czym wskazuje bezpośrednio art. 29 ustawy o lasach. Ograniczenia w poruszaniu się drogami leśnymi występują od zawsze, natomiast, co do zasady, odpowiednie oznakowanie winno zostać usytuowane na drogach leśnych jedynie w zakresie wskazania informacji o ewentualnej możliwości poruszania się, nie zaś o informowaniu o zakazie przejazdu wskazaną drogą — powyższe bowiem wynika wprost z przepisów prawa.

W odpowiedzi na artykuł „Nadleśnictwo zamknęło drogi" zamieszczonego na łamach Tygodnika Lokalnego „Pałuki", rok XXXII nr 1588, 21 lipca 2022r., nr wyd. 0.29, przedstawiam swoje stanowisko w tej sprawie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, drogi leśne wyłączone są co do zasady z ruchu, o czym wskazuje bezpośrednio art. 29 ustawy o lasach. Ograniczenia w poruszaniu się drogami leśnymi występują od zawsze, natomiast, co do zasady, odpowiednie oznakowanie winno zostać usytuowane na drogach leśnych jedynie w zakresie wskazania informacji o ewentualnej możliwości poruszania się, nie zaś o informowaniu o zakazie przejazdu wskazaną drogą —powyższe bowiem wynika wprost z przepisów prawa.

Proces znakowania dróg leśnych wynika z polecenia służbowego Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu oraz Generalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie. Decyzja o podjęciu przedmiotowych działań wynika, z nieprzestrzegania przez użytkowników dróg ze sposobu korzystania z dróg leśnych. Rozwój technologii, tworzenie infrastruktury drogowej wykorzystywanej w ramach działalności leśnej przyczyniał się do powstawania zagrożeń zarówno w ruchu lądowym jak i zagrożeń dla gospodarki leśnej. Coraz częściej dochodziło do zdarzeń drogowych w postaci kolizji drogowych, porzucania odpadów w tym odpadów niebezpiecznych, wjeżdżania na tereny objętej zrywką. Aby uniknąć ewentualnych roszczeń odszkodowawczych jak i sporów w zakresie sposobu korzystania z terenów leśnych na poziomie ogólnopolskim podjęto decyzję o oznakowaniu wjazdów do lasów. Na marginesie jedynie należy zauważyć, iż na terenie Nadleśnictwa Gołąbki w ciągu ostatniego roku doszło do jednej kolizji drogowej, porzucenia odpadów niebezpiecznych w postaci pozostałości opakowań po lakierach. Dodatkowo Nadleśnictwo ponosi koszty zebrania i zagospodarowania odpadów komunalnych w średniorocznej wysokości na poziomie około 50.000 zł.

Stanowisko wyrażone przez jednego z wójta gminy budzi znaczne zdziwienie. Wójt Gminy odpowiada bowiem za wydawanie decyzji o warunkach zabudowy, gdzie jednym z obligatoryjnych elementów jest oznaczenie sposobu połączenia nieruchomości z drogą publiczną. Co istotne sposób zaliczenia określonej drogi do dróg publicznych następuje na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Przywołać w szczególności należy art. 7 przywołanej ustawy, który stanowi, iż do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu. Natomiast ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy.

Zgodnie z ustawą o drogach publicznych, „Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych".

Drogi publiczne podzielić można na cztery kategorie: drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe i drogi gminne. Zauważyć należy, iż zaliczenie danej drogi jako droga wojewódzka, powiatowa bądź gminna, następuje w wyniku podjęcia odpowiedniej uchwały, przez sejmik województwa, radę powiatu, bądź radę gminy.

Biorąc pod uwagę powyższe, zastanawiające jest stanowisko osób będących w zarządzie gmin, wyrażających swoje zdumienie w zakresie charakteru spornych dróg, w sytuacji, gdy nie została podjęta jakakolwiek uchwała w zakresie uznania wskazanych dróg jako drogi publicznej. Brak znajomości podstawowych przepisów prawa przez władze lokalne jest niezwykle krzywdzące dla lokalnej społeczności — brak jest jednakże podstaw, by winą za niewiedzę w tym zakresie obarczać Nadleśnictwo, a następczo oczerniać je w opinii publicznej, zwłaszcza w sytuacji, gdy niniejsze było wielokrotnie monitowane władzom lokalnym.

Dlatego też, zdaniem Nadleśnictwa, podczas relacjonowanego spotkania z mieszkańcami nastąpiło przekłamanie w zakresie poinformowania mieszkańców o charakterze drogi. Sposób zaliczenia określonej drogi do właściwej kategorii wynika z odpowiednich uchwał właściwych organów a nie z przekonania.

Podkreślić przy tym należy, iż organy wydające decyzje o warunkach zabudowy winny dokonywać oceny sposobu dostępu nieruchomości do drogi publicznej jak i odległości zabudowań od terenów leśnych. O przedmiotowym problemie Nadleśnictwo wielokrotnie informowało właściwe organy Gminy, jednakże nie może odpowiadać za brak działań w tym zakresie.

Odnosząc się do tzw. „drogi do ośrodka", o konieczności podjęcia współpracy i rozwiązania problemu Nadleśnictwo wielokrotnie wnioskowało o uregulowanie stanu prawnego. Brak było jakiegokolwiek zainteresowania którejkolwiek ze stron odpowiedniego unormowania prawnego w zakresie dróg dojazdowych. Wszelkie inicjatywy zarówno wobec podmiotu prywatnego jak i publicznego pozostawały bez odzewu, obecnie natomiast to Nadleśnictwo obciążone i oczernione zostało w związku ze ustawieniem znaków drogowych zgodnie z przepisami prawa.

Co istotne droga od zawsze stanowiła własność Lasów Państwowych i była pod jego zarządem. Cementownia nigdy nie była właścicielem przedmiotowej nieruchomości a jedynie poniosła nakłady finansowe na utwardzenie drogi. Podkreślić przy tym należy, iż wartość poniesionych nakładów została przekazana na rzecz Nadleśnictwa bez jakichkolwiek wzajemnych obciążeń i roszczeń. W obecnej sytuacji, to wyłącznie Nadleśnictwo odpowiada za szereg kosztów jak i ryzyka z tym związanych. Przywołać chociażby należy, sytuację kiedy w 2021 r. doszło do zdarzenia drogowego, gdzie doszło do uszkodzenia ciała i nastąpiła próba przeniesienia odpowiedzialności na Nadleśnictwo jako zarządcę drogi.

Lasy Państwowe zostały powołane w celu prowadzenia gospodarki leśnej i może ponosić jedynie wydatki z tym związane. Dlatego też, w sytuacji dróg, które mogłyby być wykorzystywane dla celów ruchu publicznego, Nadleśnictwo występuje z propozycjami dzierżaw gruntów. W sytuacji kiedy podmioty są tym zainteresowane podpisywane są odpowiednie umowy i porozumienia.

Wskazać ponadto należy, iż Nadleśnictwo w jakimkolwiek momencie nie chciało występować ze swoimi działaniami ani wbrew władzy lokalnej, ani przeciwko społeczeństwu. Nie było jednakże podstaw ani możliwości do udostępnienia dróg leśnych do użytku publicznego na podstawie przepisów Zarządzenia nr 36/2021 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, z uwagi na fakt braku woli jakiejkolwiek współpracy, partycypacji w kosztach utrzymania drogi, czy choćby — podjęcia rozmów w zakresie rodzaju, sposobu i czasu ewentualnego udostępnienia drogi do ruchu publicznego. Dokonanie powyższych ustaleń natomiast niezbędne jest do wprowadzenia — skądinąd — wyjątku od reguły w postaci zakazu poruszania się drogami leśnymi.

Wyżej wskazane kwestie zostały całkowicie pominięte w szeroko rozwiniętym artykule, biorąc de facto na celownik Nadleśnictwo, ukazując je w złym świetle oraz wprowadzając w błąd społeczność lokalną poprzez sugerowanie złej woli i działań Nadleśnictwa w zakresie użytkowania dróg. Wskazać jednakże należy, iż to użytkownicy drogi oraz władze lokalne całkowicie ignorowały fakt, iż niniejsze drogi nie służą do użytku publicznego. Negowały również jakąkolwiek konieczność uregulowania niniejszej sytuacji prawnie.

Dlatego też Nadleśnictwo Gołąbki dokonało jedynie oznakowania dróg zgodnie z obowiązującym niezmiennie stanem prawnym, a wszelkie ewentualne utrudnienia i komplikacje w związku z możliwością dojazdu i przejazdu lokalnej społeczności istniały od dłuższego okresu czasu, nie zaś z działań, czy złej woli Nadleśnictwa Gołąbki.

Jednocześnie Nadleśnictwo wyraża wolę bezpośrednich rozmów z odpowiednimi podmiotami, w celu uregulowania stanu prawnego i faktycznego.

z poważaniem

Benedykt Sadowski, nadleśniczy nadleśnictwa Gołąbki

Gołąbki, 23 sierpnia 2022