Wieczór poetycki Stanisława Marosza (zdjęcia)

Wieczór autorski Stanisława Marosza zorganizowała Gminna Publiczna Biblioteka oraz Uniwersytet III Wieku w Gąsawie. Spotkanie odbyło się we wtorek (25 lutego) w sali Stodoła w Gąsawie.

Przy światłach świec wszystkich przybyłych na spotkanie z twórczością Stanisława Marosza powitała Wiesława Janiszewska, dyrektorka Gminnej Publicznej Biblioteki w Gąsawie. Przybyłej publiczności przedstawione zostało dwadzieścia wierszy i dwie nowele. Teksty czytały panie: Wiesława Janiszewska, Cecylia Tekiela, Krystyna Winiecka i Barbara Winiecka. Po zaprezentowaniu twórczości Stanisława Marosza, odbyła się krótka z nim rozmowa, którą przeprowadziła Wiesława Janiszewska.

Wśród zaprezentowanych wierszy, cztery były bliskie sercu autora. Wiersz „Wiosna”, który wziął udział w konkursie zorganizowanym przez Miejską i Powiatową Bibliotekę Publiczną w Żninie w 2023 r. gdzie zajął drugie miejsce, wiersz pt. „Malowany dzban” - zdobywca drugiej nagrody w Lubostroniu w konkursie zorganizowanym przez Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego oraz dwa osobiste wiersze, które dotyczyły przeżyć autora wiersz pt. „Ona” i wiersz pt. „Przeżyć zły czas”. Po zakończonej prezentacji twórczości nastąpiły podziękowania dla Stanisława Marosza. Dziękowano również czytającym paniom.

Po wysłuchaniu tekstów wierszy i nowel, przybyli zostali poczęstowani kawą i słodkościami, przy których prowadzono rozmowy na temat wysłuchanych tekstów.

Stanisław Marosz urodził się w Szelejewie w 1949 roku. Do roku 1972 mieszkał wraz z rodzicami w Żninie. Po śłubie  zamieszkał w Gąsawie. Swoją twórczość poetycką rozpoczął od około drugiej połowy lat dziewięćdziesiątych, czyli po przejściu na emeryturę. W swoich zbiorach ma około sześćdziesięciu utworów. Obok pisania uwielbia fotografować. W Gąsawie jego utwór publicznie po raz pierwszy odczytał ówczesny przewodniczący Rady Mariusz Kazik, gdy odbywała się uroczysta sesja w sprawie nadania praw miejskich Gąsawie. Autor myśli o wydaniu poetyckiego tomiku swojej twórczości, ale wtedy - jak sam powiedział - gdy napisze jeszcze kilka mądrych i ładnych wierszy.

Jacek Mielcarzewicz