23 listopada 2024 roku Edmund Bałka skończył 104 lata. Jako zasłużony działacz sportowy w 2016 r. otrzymał Medal Honorowy Sędziwoja z Szubina.
Edmund Bałka urodził się 23 listopada 1920 r. w Szubinie, jako jedno z siedmiorga dzieci Jadwigi i Tomasza. W 1937 r. rozpoczął naukę w Szkole Podoficerów Piechoty dla Małoletnich w Śremie. Jeszcze przed wojną kadeci zostali przeniesieni do Lwowa. Pierwsze lata wojny spędził w Sarnach na Wołyniu, kolejne na przymusowej pracy w fabryce części samochodowych w Hamburgu. Następnym etapem wojennej tułaczki był Berlin, gdzie odbył szkolenie pielęgniarskie. Jako sanitariusz został wysłany w okolice Smoleńska. Działał w Polskim Czerwonym Krzyżu - zbierał z pola bitwy rannych żołnierzy, grzebał też poległych. Po wojnie pan Edmund krótko pracował jako monter w urzędzie pocztowym. Przez kilka lat był wychowawcą w zakładzie poprawczym w Szubinie, a następnie znalazł zatrudnienie w lokalnym oddziale Narodowego Banku Polskiego. Ukończony kurs podoficerski pozwolił mu na rozpoczęcie pracy jako referent w jednostce Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej. Jego ostatnim miejscem pracy, w którym doczekał emerytury, była Zakładowa Zawodowa Straż Pożarna Organika Zachem w Bydgoszczy. W 1952 roku Edmund Bałka stanął na ślubnym kobiercu. Wraz z żoną Kazimierą doczekał się czworga dzieci - dwóch córek: Barbary i Marii oraz dwóch synów: Jerzego i Marka.
Od blisko czterdziestu lat senior był wdowcem. Miał cztery wnuczki: Izabelę, Kamilę, Jagodę i Karolinę, dwóch prawnuków: Jakuba i Szymona, a także prawnuczki Dominikę i Julię (zrobiła prezent pradziadkowi, urodziła się 23 listopada 2024 roku w dniu 104. urodzin Edmunda Bałki).
Stuczterolatek przez całe życie był osobą aktywną fizycznie i na miarę swoich sił był do końca życia. Szczególnie uwielbiał piłkę nożną. Przez 15 lat był zawodnikiem lokalnego klubu, rywalizował na prawie wszystkich boiskach w regionie. Jako zasłużony działacz sportowy w 2016 r. otrzymał Medal Honorowy Sędziwoja z Szubina. Pan Edmund obdarzony był także talentem muzycznym. Już jako dziecko grał na akordeonie. Pasji tej oddany był jeszcze kilka lat temu. Lubił wieczorami zasiadać w gronie rodziny i grać ulubione melodie. Gdy utrzymanie akordeonu sprawiało już seniorowi trudność, grywał na organach klawiszowych. Lubił przyrodę i pracę na świeżym powietrzu. Edmund Bałka był właścicielem ogródka działkowego, który sam pielęgnował i w którym chętnie spędzał czas wśród zieleni. Z przyjemnością zajmował się również ogrodem swojej wnuczki.
Do ulubionych zajęć Edmunda Bałki należało też czytanie książek i gazet. Regularnie kupował czasopisma o tematyce ogrodniczej i sadowniczej. Ulubioną lekturą były dla niego książki historyczne poświęcone drugiej wojnie światowej. Szczególnie interesowały go publikacje opowiadające historię Wołynia i terenów, na których przebywał w czasie wojny. W 2021 r. został odznaczony marszałkowskim medalem Unitas Durat Palatinatus Cuiavian-Pomeraniensis.
Edmund Bałka zmarł 26 marca 2025 r. w wieku 104 lat (nekrolog). Msza pogrzebowa odbędzie się 28 marca o 12.00 kościele pw. św. Małgorzaty w Szubinie, a po niej ceremonia pogrzebowa na cmentarzu w Szubinie.
Cześć Jego Pamięci!
Piotr Bembenek
Czytaj także:
PO9R2
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze