Z grubej rury grubym śrutem

Koncert Piosenki Biesiadnej w Żninie
    Z grubej rury grubym śrutem
    Kiedy przyszedłem kwadrans przed czasem, miejsc już prawie nie było, nie mówiąc już o biletach. Zebrało się około 300 osób, a wielu jeszcze odbiło się o drzwi. Koncert, a właściwie Biesiada rozpoczęła się punktualnie. Druh harcmistrz Henryk Mazurkiewicz w pełnym umundurowaniu  przeszedł przez salę grają na trąbce, a chór śpiewał: "la, la, la w sercu radość się rozpala..." Prowadzący Grażyna Lewandowska i Sławek Woźniak przedstawili wokalistów, zespół i chór, oraz zaprosili do wspólnego śpiewu. Namawiali też do kupna śpiewników specjalnie na tę okazję wydrukowanych i sprzedawanych w cenie 1 zł (rozeszły się wszystkie).  

    Po tych formalnościach dali dymu na scenę i wszyscy zaśpiewali w kanonie "Dalej wesoło niech popłynie gromki śpiew..." Następnie kilkuletnia Dorotka zaśpiewała "Stokrotkę polną", "Tyrolskie Tango" w wykonaniu Małgorzaty Czarneckiej i Henryka Mazurkiewicza rozgrzało publiczność do zabawy, z czego i tak tył od strony drzwi najlepiej się bawił. "Mały biały domek" zaśpiewała Aneta Urbańska, potem wszyscy zawyli "O Maryjanno, gdybyś była zakochana...", a Beata Różańska w towarzystwie chóru zaśpiewała "Głęboka studzienka". Aneta Urbańska i Małgorzata Czarnecka zaśpiewały piosenkę o głowisiach.
    Po tej piosence zbuntowało się nagłośnienie. Mikrofony nie działały. Jak to zwykle bywa tłumaczono się złośliwością rzeczy martwych. Jaka tam złośliwość?! Mikrofony nie lubią piosenki biesiadnej! (Żniniacy lubią). W czasie naprawy chór Moniuszko zaśpiewał "Pod żaglami Zawiszy", po czym ogłoszono 10 minut przerwy, podczas której większość wyszła na papierosa a niektórzy panowie "na lody" (butelkowane).  
    Gdy mikrofony zadziałały, prowadzący Sławek Woźniak opowiedział dowcip o pożarze, czyli "jak baca dupcył Mańkę" (nie będę przytaczał). Zaśpiewano historię o tym, jak dwaj górale pobili się ciupagami o góralkę, a tak w ogóle to ich było trzydziestu, a ona jedna, bo to był chór i Beata Różańska. Później cała sala zaśpiewała "Płonie ognisko i szumią knieje". "Przybyli ułani pod okienko" z drobnymi przeróbkami, a jakimi to wie ten kto był, a inni lepiej niech nie wiedzą, zaśpiewała Aneta Urbańska, która później z harcmistrzem zaśpiewała "Serce w plecaku". Następnie "Wio koniku", "Zasiali górale", "Obozowe tango", "Sokoły", "Szła dzieweczka", "Hej bystra woda", "Zielony mosteczek" i - naprawa sprzętu, bo znowu się zepsuł (i znowu ta gadka o złośliwości...). Po przerwie, podczas której jedni palili papierosy, a drudzy pili "lody", nastąpił blok cygański, czyli: "Cyganeria", "My cyganie", "Dancing". Można było podziwiać nie tylko głosy, ale również taniec Beaty Różańskiej, nagrodzony burzą oklasków.  
    W przerwie między piosenkami prowadząca pyta: "A kto tam z tyłu tak głośno śpiewa? Kto się tam tak bawi?" - "Grażynko to przecież ja!" - odpowiedział głos żeński - Właścicielka głosu była rozrusznikiem publiczności, a bawiła się chyba najlepiej.
    Przyszła pora na "Sto lat!" Chór męski przedstawił wersję pokazową, po czym publiczność poprawiła po swojemu.
Zapowiedziano piosenki konsumpcyjne: "Ilona", "Przy kominku", "W piwnicznej izbie", "Płonie ognisko w lesie", "Wieczorem, gdy szliśmy wybrzeżem", "Graj piękny cyganie", "Umówiłem się z nią na dziewiątą".  

    Potem doznałem szoku! To było "O solle mio", zaśpiewane przez Małgorzatę Czarnecką. To nie to co Pavarotti, ale zawsze "O solle mio!" Potem znane przeboje: "Kiedy prezesi piją", "Wszystkie rybki śpią w jeziorze", "Cała sala śpiewa z nami", "Na wyspach kochanie", "Rośniemy dla śpiewu". Teraz nastąpił moment o którym myślałem, że go nie będzie. Już widziałem, jak będę pisać zdanie o tym, że go nie było. A jednak był! (i nawet mi się podobał): "Góralu czy ci nie żal?" Wspaniale się śpiewało pod batutą Beaty Różańskiej, dyrygującej i chórem i publicznością równocześnie.       Piosenki pożegnalne zakończyły biesiadę w Żninie: "Tak niedawno żeśmy się spotkali", "Bando, bando", "Tak szybko mijają chwile". Podziękowano Jackowi Kończalowi, wręczając mu kwiaty, on przekazał podziękowanie wszystkim wykonawcom i publiczności. Tak się skończyło. Wszyscy się bawili (a szczególnie publika z tyłu po stronie drzwi). Zabawa była wspaniała, trzy godziny i pół trwała, a ty stary nie kręć gitary nie zawracaj kontramary! Do widzenia! Jędrzej Dobaczewski

    Koncert Piosenki Biesianej, 16 czerwca, piątek, godz. 20:00, sala Żnińskiego Domu Kultury. Wystąpiły wspólne siły ze Żnina i Mogilna: Beata Różańska, Małgorzata i Dorota Czarneckie, Wiesław Mrzygłód, Henryk Mazurkiewicz i Aneta Urbańska. Akompaniował zespół "Tequila": Staszek Holak, Andrzej Zieliński, Stanisław Zając, Zygmunt Ornatek, Waldek Krystkowiak i Jacek Kończal. Towarzyszył im męski chór "Moniuszko" ze Żnina pod dyrekcją Beaty Różańskiej.

Pałuki nr 174 (25/1995)