Chrapania nie należy lekceważyć

Niebezpieczne bezdechy senne
   Chrapania nie należy lekceważyć
     Chrapanie - przypadłość, na którą cierpi wiele osób - może osiągnąć głośność nawet do 70 decybeli. Ale chrapanie to nie tylko hałas, to także niebezpieczeństwo dla naszego zdrowia, gdy towarzyszy mu tak zwany bezdech senny.

   Około 20% dorosłych osób na świecie chrapie w czasie snu. Wraz z wiekiem częstotliwość chrapania się nasila. Wśród osób po pięćdziesiątym roku życia chrapie około 60% mężczyzn i 40% kobiet.
   Przypadłość ta pojawia się w momencie, kiedy zaczynamy oddychać przez usta. Chrapanie jest zjawiskiem akustycznym, spowodowanym wibracją tkanek miękkich w obrębie gardła i krtani na skutek przepływającego powietrza.
   Przyczyny oddychania przez usta mogą być różnorakie, zaliczamy do nich:
   - powiększenie migdałków (przerost migdałków jest najczęstszą przyczyną chrapania u dzieci),
   - skrzywienie przegrody nosowej,
   - wiotkość podniebienia miękkiego.
   Podczas snu wiotczeje cały aparat mięśniowy. Dotyczy to mięśni żuchwy, podniebienia i krtani. Język i podniebienie zapadają się utrudniając śpiącemu oddychanie przez nos i kiedy zaczyna on oddychać przez usta wdech powoduje powstanie chrapania.
   Przy występowaniu chrapania niezwykle istotne jest stwierdzenie, czy towarzyszą mu tzw. bezdechy senne. Ich obecność mogą zaobserwować najbliżsi osoby chrapiącej, u której dochodzić może do nawet kilkunastosekundowych przerw w oddychaniu, po jakich następuje bardzo głośne chrapnięcie.
   Podczas bezdechów sennych występuje przejściowy spadek ilości tlenu we krwi. To właśnie przejściowe niedotlenienie jest niebezpieczne dla naszego zdrowia, ponieważ może doprowadzić do powstania licznych chorób, takich jak: choroba wieńcowa, zawał serca, nadciśnienie tętnicze czy udar mózgu.
   Zaburzenia oddychania podczas snu pozwala ocenić badanie pulsoksymetryczne, jest to nieinwazyjna metoda oznaczenia nasycenia krwi tętniczej tlenem.
   Osoby, które w tym badaniu uzyskały więcej niż 30 spadków nasycenia krwi tętniczej tlenem podczas nocy, powinny zostać poddane pełnemu badaniu snu, tak zwanej polisomnografii.To przeprowadzane w warunkach szpitalnych badanie ostatecznie pozwoli ocenić stopień nasilenia choroby, jest też niezbędne do zaplanowania optymalnego leczenia.
   Leczenie chrapania i bezdechów sennych jest wielokierunkowe; to przede wszystkim:
   - odpowiednia dieta i redukcja wagi ciała przy nadwadze,
   - abstynencja alkoholowa (bardzo ważna, ponieważ nadużywanie alkoholu, zwłaszcza w połączeniu z nadwagą, bardzo sprzyja chrapaniu),
   - zabiegi chirurgiczne: operacja przegrody nosowej, operacja migdałków bądź podniebienia miękkiego i zabiegi radiochirurgiczne (wykonywane przy użyciu lasera)
   - jeśli inne metody leczenia nie mogą zostać zastosowaneużywanie aparatu CPAP; dzięki zastosowaniu tego aparatu w czasie wdechu drożność gardła pozostaje utrzymana, ponieważ powietrze bezustannie wdmuchiwane do dróg oddechowych nie pozwala opaść zwiotczałemu podniebieniu; konieczne jest stosowanie maski obejmującej nos śpiącego, za pomocą której powietrze podawane jest do dróg oddechowych chorego.
   W związku z przedstawionymi powyżej niebezpiecznymi dla naszego zdrowia skutkami, jakie może powodować chrapanie, w przypadku gdy towarzyszy mu bezdech senny, nie powinno się tej przypadłości lekceważyć, lecz jeśli zaobserwuje się niepokojące objawy, zwrócić się o pomoc do lekarza.

Lech Salita
specjalista laryngolog
Pałuckie Centrum Zdrowia w Żninie
Szpital Zespołu Opieki Zdrowotnej w Gnieźnie
Pałuki nr 886 (5/2009)