Ksiądz Marian Heliński

Zasłużeni ludzie Pałuk
    Ksiądz Marian Heliński
      Ksiądz Marian Heliński przez ponad 50 lat był proboszczem parafii w Gębicach pod Mogilnem, w czasie wojny działał w konspiracji, będąc żołnierzem - kapelanem AK.

    Marian Heliński, pochodzący ze znanej, aczkolwiek obecnie zapomnianej, a od lat osiadłej w stolicy Pałuk rodziny, urodził się w 1912 r. w Żninie. Tu uczęszczał do miejscowego Gimnazjum i zdał maturę.
    Ojciec Mariana Helińskiego prowadził przed wojną w Żninie, przy ul. Śniadeckich 12 skład z konfekcją, a przede wszystkim męskimi kapeluszami (dziś znajduje się tam sklep akcesoriów samochodowo-motoryzacyjnych p. Szulca i spółka). Na cmentarzu parafialnym w Żninie znajduje się rodzinny grobowiec Helińskich.
    Po ukończeniu seminarium duchownego i otrzymaniu święceń kapłańskich - ksiądz Marian Heliński był wikariuszem w jednej parafii w Bydgoszczy i tam zastał go wybuch wojny w 1939 r. Poszukiwany przez Gestapo ukrywał się przez dłuższy czas pod Bydgoszczą i w Żninie, lecz ciągle zagrożony aresztowaniem przez hitlerowców, zmuszony był do ucieczki. Udało mu się przedostać do Warszawy, a stamtąd w 1940 r. pojechał do Garwolina. Dzięki pomocy księdza kanonika, dra Adama Dawidczyka, proboszcza garwolińskiej parafii, opiekującego się  z narażeniem życia uciekinierami przed hitlerowskimi siepaczami, ksiądz uzyskał lewe dokumenty i przybrał nowe, okupacyjne nazwisko - Marian Urbański, sprawując posługi religijne w oddalonej o około 10 km od Garwolina ubogiej wsi - Uninie, gdzie znajdowała się mała kaplica.
    Ksiądz Marian Heliński vel Urbański, często przyjeżdżał rowerem do Garwolina, gdzie mieszkało kilka rodzin wysiedlonych ze Żnina. Przebywał także w naszym skromnym okupacyjnym mieszkaniu. Ksiądz Marian działał w konspiracji, będąc żołnierzem - kapelanem AK, często spieszył z posługą religijną do rannych partyzantów, przebywających właśnie na rekonwalescencji w małym majątku ziemskim pp Migdalskich, w niezbyt odległym od Unina Łętowie.
    Ja również korzystałem z "gościny", trwającej kilka tygodni, dzieląc z księdzem Helińskim wspólny pokój. Mój pobyt spowodowany  został koniecznością ukrycia się po wsypie w naszym plutonie "Niepodległość-AK".
    Aresztowano wówczas trzech moich bliskich z konspiracji przyjaciół: Zbigniewa Zimnego, Ryszarda Wieteskę i Adama Jakimiaka. Dwóch pierwszych hitlerowcy zamordowali, a A. Jakimiak zdołał szczęśliwie zbiec z posterunku niemieckiej żandarmerii w Garwolinie.
    U księdza Helińskiego był punkt kontaktowy rejonu AK. Przybywali tam kurierzy i łącznicy przywożąc z Warszawy konspiracyjną prasę i instrukcje bojowe. Ksiądz często, a było to w styczniu-lutym 1944 r. udawał się do pobliskich lasów, gdzie na ośnieżonych, leśnych polanach odprawiał msze św. polowe dla pododdziałów AK. Nieraz mu towarzyszyłem.
    Kiedy w lipcu 1944 r. wkroczyła na tereny Podlasia Armia Sowiecka, hitlerowcy wzmocnili w Garwolinie swój garnizon i postanowili tu bronić się, wypędzając ludność cywilną z miasta.
Grupa uciekinierów (w tym także moi rodzice) udała się do Unina, gdzie dzięki pomocy księdza Mariana, znalazła schronienie i wyżywienie w ubogich, acz życzliwych unińskich rolników.
    Po wojnie ksiądz Marian Heliński, uzyskał z powrotem właściwe dokumenty i przez ponad 50 lat był proboszczem parafii w Gębicach pod Mogilnem, zyskując wielki szacunek wśród swych parafian. Po przejściu na emeryturę, co miało miejsce kilka lat temu, zamieszkał w Bydgoszczy przy ul. Kostki Napierskiego.
    Z żalem wielkim (nie tylko ja zresztą), dowiedziałem się o śmierci księdza, który 24 II 1993 r., zmarł w wieku 81 lat. Pochowany został ma cmentarzu parafialnym w podmogileńskich Gębicach, w swej parafii, której poświęcił wiele lat swego duszpasterskiego posłannictwa. Cześć Jego pamięci.