Ciekawostki lat międzywojennych Janowca. O Prezydencie zwiedzającym Janowiec i...

Wychodzący w Żninie w okresie międzywojennym "Pałuczanin" na swych szpaltach zamieszczał wiadomości z życia polityczno-gospodarczego i towarzyskiego Janowca.

    Będzie Dom Polski w Janowcu
    Uwagi "Pałuczanina" nie przebrzmiały bez echa.
Na posiedzeniu prezesów wszystkich miejscowych towarzystw w dniu 16 bm. uchwalono, aby fundusze zebrane z obchodu dziesięciolecia niepodległości Polski przeznaczyć na pierwszą "cegiełkę" Domu Polskiego w Janowcu. Tym samym upamiętnić te pierwsze chwile Wolności gmachem, w który moglibyśmy na każdym kroku poznawać jak wielkim dobrem jest Wolność, w któremby przyszłe pokolenia rozpamiętywały to wielkie dzieło ich Ojców, oswobodzenie Polski. I w któremby młodzież nasza miała schronisko przed zagładą moralną. W którembyśmy mogli urządzić nasze polskie uroczystości, a nie tak, jak obecnie musimy upokarzać się przed Niemcami, pożyczając od nich sali na nasze święto narodowe. A będzie to pomnik "wielki" i "wspaniały" i "żywy" i zawsze trwały w sercach naszych. Pomnik tym, którzy w ubiegłym stuleciu oddali życie za Wolność Ojczyzny. Pomnik ten cichym męczennikom, którzy ginęli po lochach więzień za ideę Wolności. Pomnik tym, którzy życie całe walczyli, czy to słowem, piórem, czy pracą o Wolną Polskę. Pomnik tym błędnym żołnierzom, którzy w wojnie światowej walczyć zmuszeni byli pod nieprzyjacielskimi znakami - za Wolność Polski. Pomnik ten nieznanym żołnierzom, którzy będąc u wrót Wolnej Ojczyzny oddali krew dla otwarcia bram. Pomnik ten młodzieży polskiej, która przelała krew na kresach za Wolną Polskę. I tym pomnik, którzy sztandar Wolności wznieśli obok Orła Białego. Dla tych bohaterów Wolności Janowiec z okazji 10-letniej rocznicy Oswobodzenia Polski postanowił zbudować Dom Polski jako pomnik. Naprawdę, myśl postawienia Domu Polskiego jako pomnika Wolności jest idealną i cześć tym wszystkim co oświadczyli gotowość niesienia pomocy przy budowie.

16.X.1928

    Przejazd Prezydenta Mościckiego przez Janowiec
    W niedzielę wieczorem przybył p. Prezydent do Włoszanowa, gdzie w ciągu godziny zwiedził pola, w szczególności hodowli nasion i zbóż. Po podwieczorku ruszył dalej przez Janowiec. Tu ludność ustawiwszy się towarzystwami witała Go entuzjastycznie wznosząc okrzyki na Jego cześć. Naznaczyć należy, że miasto było udekorowane sztandarami. Pozatem ustawiono dwie bramy. Jedna z transparentem "Witamy serdecznie pana prezydenta Rzeczypospolitej", druga przy ratuszu z transparentem "Pierwszy Obywatel Państwa Prezydent Rzeczypospolitej p. Prof. Ignacy Mościcki niech nam żyje". Podkreślić należy ofiarną prace panienek z Stw. Młodych Polek z prezeską P. Klubkówną i naczelniczką p. Porankiewiczówną na czele, które do późnej nocy wiły girlandy. Podnieść należy również Stw. Młodzieży Męskiej - chcąc wziąć udział odłożyło zabawę jaka się miała odbyć w tę niedzielę. Komendantem powitania p. Prezydenta był p. Kazimierz Szulc. Porządek na ogół zachowany dobry.

2.08.1928

    Osobiste
    W dniu 27 sierpnia br. o godz. 5-tej po południu pobłogosławiony został w kościele parafialnym w Janowcu związek małżeński pomiędzy Jadwigą Łuczskówną, córką miejscowego burmistrza i p. Janem Graclikiem, architektem budowniczym z Janowca. Ślubu udzielił młodej parze ks. kanonik Szulc w asyście dwóch księży. Gości podejmowali ze staropolską gościnnością rodzice panny młodej. W tym samym dniu o godz. 11-tej przed południem udzielił ślubu ks. Musiał swojej siostrze W. Musiałównie i p. Lewandowskiem z Wągrówca.

Czesław Czuliński
Pałuki nr 195 (46/1995)

W powyższych artykułach zachowano oryginalną pisownię przedwojennego "Pałuczanina".