Piotr Wilkoński pisze z aresztu

List Piotra Wilkońskiego

Z listów

     Piotr Wilkoński pisze z aresztu
     Kraków, 06.07.09
     Szanowny Panie Dominiku

Jak Pan zapewne wie, od prawie 10 miesięcy przebywam w Areszcie Śledczym w Krakowie. Pisał Pan zresztą o tym w „Pałukach”. Co prawda, jak przekazała mi rodzina, niezbyt rzetelnie. Nieistotne.
     Ponieważ, jak Panu wiadomo, nie jestem, a raczej nie byłem, osobą anonimową w naszym środowisku, pozwalam sobie skreślić do Pana kilka słów. Po pierwsze proszę, aby w przyszłości w stosunku do mojej osoby używano mojego pełnego imienia i nazwiska.
     Chcę Pana też poinformować, że w dniu dzisiejszym rozpoczynam protest głodowy, odmawiam przyjmowania posiłków. Powodem tego protestu jest bezsilność na przewlekłość trwającego śledztwa oraz protest przeciw stosowaniu wobec mnie „aresztu wydobywczego”. Przez te kilkanaście miesięcy byłem przesłuchany 2 razy i to prawie 9 miesięcy temu. Prokurator co 3 miesiące, aby uzyskać kolejne przedłużenie aresztu, stawia mi absurdalne zarzuty, z których wynika tyle, że nie umie liczyć i że nie zna podstawowych ustaw gospodarczych. Niestety będzie to trwało tak długo, jak długo będę się nie przyznawał do rzeczy, których nie popełniłem. W przeciwieństwie do innych osób nie zamierzam przyznać się do czynów niepopełnionych, nawet gdyby miało to doprowadzić do najgorszego.
     Zresztą to najgorsze, a właściwie nieuchronne, to i tak nieważne dla mnie, raczej dla bliskich.
     Będąc w areszcie, niesłusznie przetrzymywany, straciłem już i tak wszystko z tak zwanych dóbr doczesnych. To bez znaczenia. Jest to jednak znakomity tester tak zwanych „przyjaźni”. Polecam naszym lokalnym przedsiębiorcom.
     O ile będzie Pan zainteresowany moimi uwagami, w tym dotyczącymi postępowania służb państwa i skarbowych w sytuacji, gdy nie można się bronić, to proszę o kontakt. Jeżeli tylko będę miał dość sił, to chętnie odpiszę, mimo iż czasem miałem krytyczne zdanie na temat niektórych działań Pańskiego tygodnika.

z poważaniem
Piotr Wilkoński
Pałuki nr 911 (30/2009)