Praca w szóstym dniu tygodnia
PIĘCIODNIOWY TYDZIEŃ PRACY
Poczynając od 2003 roku w przepisach prawa pracy obowiązuje zasada
pięciodniowego tygodnia pracy. Początkowo trwały spory, czy zasada
powyższa oznacza pracę w każdym dniu tygodnia przez pięć dni, czy też
możliwe jest np. zatrudnienie pracowników w jednym tygodniu przez 6
dni, a w następnym np. przez 4. Ostatecznie w orzecznictwie Sądu
Najwyższego oraz przy okazji ostatniej nowelizacji przepisów Kodeksu
pracy zwyciężył ostatni pogląd, tj. zasada średnio pięciodniowego
tygodnia pracy. Oznacza ona, iż pracodawca może np. zatrudniać
pracowników przez sześć dni w tygodniu, w zamian za co w późniejszym
okresie - jednak nie dłużej jak do końca przyjętego okresu
rozliczeniowego - ma obowiązek udzielenia innego dnia wolnego od pracy.
Należy zwrócić uwagę, iż przepisy prawa pracy nie definiują pojęcia
dnia dodatkowo wolnego od pracy, ani tym bardziej pojęcia tzw. wolnej
soboty. Pojęcia te często używane są w języku potocznym i nie mają
swego odniesienia w przepisach prawa. Sobota w sensie kategorii prawnej
jest takim samym dniem jak pozostałe dni tygodnia - poza niedzielą i
świętem. Z samego faktu zatrudnienia w sobotę nic szczególnego nie
wynika. Pracodawca może bowiem zorganizować pracę np. od wtorku do
soboty, albo od poniedziałku do środy - wolny czwartek - i od piątku do
soboty. W każdym z tych przypadków praca będzie świadczona przez pięć
dni w tygodniu i będzie to zgodne z prawem. Jednak w zasadniczej
większości przypadków pracodawca organizuje pracę od poniedziałku do
piątku, więc stąd chyba wzięło się pojęcie wolnej soboty. Dla
pracowników pracujących np. w rozkładzie od wtorku do soboty pojawi się
pojęcie wolnego poniedziałku (tak np. pracują jeszcze niektóre muzea).
Zasada pięciodniowego tygodnia została określona w art. 129 par. 1
Kodeksu pracy. Zgodnie z tym przepisem: "Czas pracy nie może
przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie
pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym...
(...)". Jakie dni w tygodniu mają być dniami pracy i jaki to ma być
dzień wolny - wynikający z pięciodniowego tygodnia pracy - ustala
pracodawca w regulaminie pracy, bądź w obwieszczeniu, jeśli nie ma
obowiązku ustalania regulaminu pracy (dotyczy pracodawców do 20
pracowników). W celu prawidłowego rozliczania czasu pracy pracodawca
musi również przyjąć okres rozliczeniowy.
PRAWO ZATRUDNIANIA I OBOWIĄZEK PRACY W SZÓSTYM DNIU TYGODNIA
Czy pracodawca ma prawo wydać polecenie pracy w szóstym dniu tygodnia?
Oczywiście, że tak. Mało tego, niewykonanie przez pracownika takiego
polecenia może go narazić, co najmniej na sankcje związane z
odpowiedzialnością porządkową. Oznacza to, iż pracownik - co do zasady
- ma obowiązek wykonać pracę w szóstym dniu tygodnia.
W jakich przypadkach pracodawca ma prawo wydawać takie polecenia?
Polecenie pracy w szóstym dniu tygodnia podobnie jak polecenie pracy w
godzinach nadliczbowych, pracodawca ma prawo wydawać w razie:
1. konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub
zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii,
2. szczególnych potrzeb pracodawcy (art. 1513 w zw. art. 1511 KP).
OBOWIĄZEK PRACODAWCY W RAZIE ZATRUDNIENIA PRACOWNIKA W SZÓSTYM DNIU TYGODNIA
W trakcie prowadzonych kontroli, a także przy okazji dyżurów pełnionych
w redakcji, często pojawiał się problem zatrudnienia w szóste dni
tygodnia i stosownej rekompensaty z tego tytułu. Chcę podkreślić, iż na
tym tle występuje najwięcej nieprawidłowości i niezrozumienia reguł tu
obowiązujących. To stało się głównym powodem, iż korzystając z
możliwości zająłem się tym tematem na łamach "Pałuk".
JEDYNA REGUŁA
Zgodnie z art. 1513 Kodeksu pracy - pracownikowi, który ze względu na
okoliczności przewidziane w art. 151 par. 1 (konieczności prowadzenia
akcji ratowniczej..., szczególne potrzeby pracodawcy) wykonywał pracę w
dniu wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie
pięciodniowym tygodniu pracy, przysługuje w zamian inny dzień wolny od
pracy udzielony pracownikowi do końca okresu rozliczeniowego, w
terminie z nim uzgodnionym.
Z przepisu tego wynikają m.in. dwie najistotniejsze zasady, z których
niestety znaczna część pracodawców nie zdaje sobie do końca sprawy:
1. pracownikowi w zamian za pracę w szóstym tygodniu pracy przysługuje
inny - cały dzień wolny od pracy, bez względu na liczbę przepracowanych
godzin,
2. udzielenie dnia wolnego jest jedyną dopuszczalną formą rekompensaty, w zamian za pracę w szóstym dniu tygodnia.
Część pracodawców błędnie przyjmuje, iż dopuszczalną formą rekompensaty
za pracę w szóstym dniu tygodnia jest płacenie dodatków. To
nieporozumienie. Poza regułą udzielenia dnia wolnego Kodeks pracy nie
dopuszcza żadnej innej formy rekompensaty. Wynika to z pewnej logiki
przepisów. Praca ma być przecież świadczona przez średnio pięć dni w
tygodniu, zatem jeśli w jakimś tygodniu była świadczona dłużej, to
należy udzielić innego dnia wolnego, aby przywrócić regułę pięciu dni
pracy - i tyle.
Obowiązek zapłaty w zamian za pracę w szóstym dniu może sie pojawić,
ale na zupełnie innym tle. Jeśli pracodawca zatrudnił pracowników w
szóstym dniu tygodnia i nie udzielił innego dnia wolnego w przyjętym
okresie rozliczeniowym - to już z tego powodu naruszył przepisy o
czasie pracy. Zupełnie innym problemem jest teraz prawidłowe naliczenie
wynagrodzenia za ten okres. Wyobraźmy sobie, że pracodawca ustalił
rozkłady czasu pracy po 8 godzin na dobę, od poniedziałku do piątku. W
jednym tygodniu wydał polecenie pracy w szóstym dniu (w sobotę) przez 8
godzin. Naruszając przepisy o czasie pracy nie udzielił w zamian innego
dnia wolnego od pracy. Jaki nastąpił skutek w sferze składników i
podstaw liczenia wynagrodzenia? Jak wiadomo pracownikowi przysługują
dodatki w zamian za pracę w godzinach nadliczbowych. Godziny
nadliczbowe mogą powstać w wyniku przekroczenia dobowych norm czasu
pracy, a także w wyniku przekroczenia norm średnio tygodniowych. W tym
przypadku właśnie nastąpiło przekroczenie średnio tygodniowych norm
czasu pracy. Pracownik zamiast 40 pracował 48 godzin w tygodniu. Według
art. 1511 par. 2 Kodeksu pracy - dodatek w wysokości określonej w par.
1 pkt. 1 - a więc 100% - przysługuje także za każdą godzinę pracy
nadliczbowej z tytułu przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu
pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym... (...). I tu pojawia się
kolejne źródło nieprawidłowości. Znaczna część pracodawców, jak już -
płaci z tego tytułu wyłącznie dodatki 50%, błędnie przyjmując, iż w
pełni czynią zadość z tytułu zatrudnienia pracowników w szóstym dniu
tygodnia. Niejako jednym czynem popełnia się dwa wykroczenia tj.:
1. praca przez sześć dni w tygodniu
2. zaniżenie wynagrodzenia.
Jeśliby pracodawca nawet płacił dodatki 100% w zamian za pracę w
szóstym dniu tygodnia, to w dalszym ciągu naruszałby przepis o
pięciodniowym tygodniu pracy.
Zachowanie zatem zasady średnio pięciodniowego tygodnia pracy jest
regułą bez wyjątków. W każdym przypadku praca w szóstym dniu tygodnia
powinna skutkować udzieleniem innego dnia wolnego od pracy, w przyjętym
okresie rozliczeniowym. Płacenie za pracę w szóstym dniu - choćby było
dokonywane w prawidłowej wysokości, nie rozwiązuje w tym przypadku
problemu czasu pracy
opracował Krzysztof Krzemień
Pałuki nr 675 (3/2005)
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy.
Komentarze