Z Janowca do Zurichu

Ludzie Pałuk
    Z Janowca do Zurichu
    Stanisław Woźniak jest synem znanego i cenionego w Janowcu mistrza szewskiego, zamiłowanego pszczelarza Bernarda Woźniaka.  

    Na świat przyszedł 19 maja 1944 r. Dziecięce i młodzieńcze lata spędził w Janowcu i tu ukończył szkołę podstawową, a zawód nauczyciela zdobył w 1963 r., jako absolwent Liceum Pedagogicznego w Nakle. Nie zasiadł jednak za katedrą w szkole. Miał ciągoty do fizyki i marzył o katedrze uniwersyteckiej.
    W 1963 r. rozpoczął studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończył je w 1968 r. pracą magisterską "Propagacja fali elektromagnetycznej w ośrodku nieliniowym" i zaczął pracę w Katedrze Fizyki Molekularnej UAM w Poznaniu. Z uczelnią tą związał się na stałe pracując kolejno jako asystent, a następnie adiunkt, docent, a od 1992 r. profesor w Instytucie Fizyki UAM. Zajmował się badaniami anizotropowego rozpraszania światła w ośrodkach izotropowych, wpływem oddziaływań molekularnych na to rozpraszanie oraz zjawiskami elektro-magneto-optycznymi w cieczach i roztworach. Jako pierwszy w świecie opublikował molekularną teorię dwójłomności magnetochiralnej i dichroizmu magnetochiralnego (obecnie w Instytucie Chemii Fizycznej Uniwersytetu Zuryskiego, z którym współpracuje, przygotowywany jest układ eksperymentalny do pomiaru tego zjawiska).  
    Zaproszony przez prof. Bruno Lindera przez 14 miesięcy badał oddziaływanie zachodzące pomiędzy atomami neonu oraz wpływ oddziaływań molekularnych na efekt Faradaya w cieczach na Florida State Uniwersity w Tallahasse (stolica stanu Floryda).  
    Przez 3 lata (1990-1993) przebywał na zaproszenie prof. Georges"a Wagniere"a w Fizyczno-Chemicznym Instytucie Uniwersytetu w Zurichu (Szwajcaria). Podczas tego pobytu opracował molekularną teorię indukowanej światłem laserowym dwójłomności kołowej i osiowej oraz molekularną teorię odwróconej dwójłomności magnetochiralnej obejmującej również obszar rezonansów optycznych układu. Wspólnie z prof. M. W. Evansem z USA zastosowali symulację komputerową dynamiki molekularnej do badania nieliniowych zjawisk optycznych. Doprowadziło to do odkrycia nowego rodzaju dwójłomności indukowanej światłem laserowym.
    Obecnie prowadzi teoretyczne badania nieliniowych zjawisk optycznych w ośrodkach złożonych z molekuł chiralnych, w szczególności w roztworach makromolekuł biologicznych. Problematyka ta znajduje się w centrum badań fizykochemicznych.  
    Jest autorem 62 prac naukowych, w tym 51 w języku angielskim, które zostały opublikowane w wiodących zagranicznych czasopismach naukowych i przedstawione na międzynarodowych konferencjach.
    Za swoją działalność naukową otrzymał nagrodę Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1977 r.) oraz nagrodę Ministra Edukacji Narodowej (1989 r.), a także 11 razy nagrodę Jego Magnificencji Rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.