Nie załamywać rąk

    Nie załamywać rąk

      Nad służbą zdrowia w Polsce wisi ostatnio widmo biedy. Szubiński szpital nie jest również wolny od kłopotów. W związku ze złą sytuacją finansową i groźbą zamknięcia szpitala samorządy gmin, z których pacjenci leczą się w ZOZ w Szubinie zadeklarowały pomoc finansową. Urząd Miejski w Szubinie zadeklarował  1.700.000.000 zł, z czego dotychczas przekazano 100 mln., Urząd w Barcinie - ok. 500 milionów (pierwsze półrocze 200 mln, drugie - 300), Kcynia - 200 mln, z czego 50 już poszło, a Łabiszyn - 400 mln, przekazano dotychczas 50. 

    O wypowiedź dotyczącą sytuacji szpitala poprosiliśmy zastępcę dyrektora szubińskiego ZOZ - doktora Mikołaja Górnowicza.
    - Jakie jest aktualnie położenie szpitala i czy minął okres zagrożenia tej placówki?
    - Aktualna sytuacja w szpitalu i w całym ZOZ-ie, jak i we wszystkich placówkach tego typu w kraju jest napięta. Jednak nie aż na tyle, żeby tragizować i załamywać ręce. Co się tyczy zagrożenia zamknięcia szpitala, to teoretycznie ten okres minął. Szpital będzie dalej istniał, przyjmował i leczył pacjentów.
    - Czy w związku z kłopotami finansowymi mogą wystąpić zwolnienia?
    - Nie, tutaj mogę śmiało powiedzieć, że zwolnienia nie wchodzą w grę. Limit zatrudnienia jest na tyle napięty, że zwolnienia spowodowałyby pogorszenie jakości wykonywania pracy wobec pacjentów. Bazujemy przede wszystkim na oszczędności opału, energii, paliwa, wszelkie naprawy wykonujemy sami. Tylko w sporadycznych przypadkach, np. napraw elektronicznych, usługę powierzamy komuś z zewnątrz. Poza tym staramy się, o ile to możliwe, radzić sobie sami. Szpital poszerzył swój ogródek warzywny, Zakład Rolny z Kołaczkowa posadził nam nieodpłatnie ziemniaki. Społeczeństwo zrozumiało, że w obecnych czasach trzeba pomagać, aby szpital funkcjonował.
    - Czy, jeśli pieniędzy z budżetu zabrakłoby istnieje w pańskim mniemaniu szansa samofinansowania szpitala i ZOZ-u przez stworzenie różnych prywatnych inicjatyw, np. wynajmowanie pomieszczeń na apteki, salony masażu itd. Czy zostaje tylko dofinansowanie z budżetu?
    - Nie, samofinansowanie szpitala jest nierealne. To działka budżetu państwa. Co się tyczy dofinansowania, już teraz ZOZ wynajmuje odpłatnie lokale lekarzom na prowadzenie usług specjalistycznych, aptek. Fundusze, które uzyskaliśmy w ten sposób nie są duże, jednak w ubiegłym roku pozwoliło to nam zakupić aparaturę specjalistyczną na potrzeby szpitala. Także dostaliśmy zastrzyk pieniędzy z UMiG w Szubinie. Zakupiliśmy za to opał, medykamenty i różne inne drobne rzeczy. Co się tyczy deklaracji finansowania szpitala przez społeczeństwo, jest to gest czysto moralny. Utwierdza nas w przekonaniu, że istnienie naszej placówki jest niezbędne i potrzebne. Jednak te datki nie pokrywają naszych potrzeb, jest to kropla w morzu.
    - Jakie jest zaplecze oraz wyposażenie specjalistyczne? Czy istnieją przesłanki, że szpital będzie wyposażony w nowoczesną aparaturę?
    - Zaplecze, jak i wyposażenie szpitala jest niekompletne. Brakuje nam wielu rzeczy, począwszy od strzykawek. W budowie jest kuchnia. Środków starczyło na postawienie jej w stanie surowym. Co dalej - nie wiadomo, brak funduszy. O wyposażenie w nową aparaturę specjalistyczną szpitala nie ma co nawet marzyć. Nasz budżet na te cele i utrzymanie ZOZ-u to zaledwie 12% , reszta to płace. Zostają jeszcze sponsorzy, ale w naszym regionie jest ich jak na lekarstwo.
    - A jak przedstawia się sprawa finansowania szpitala przez budżet państwa i zadłużenie wobec różnych instytucji: energetyki, PGKiM, wodociągów itd?
    - Środki z budżetu państwa otrzymaliśmy, jednak wpływają niesystematycznie i są zbyt małe. Jak dziś wiadomo, kwota przeznaczona na lecznictwo jest dużo mniejsza niż w ubiegłym roku. Poza tym niesystematyczność! Dostajemy pieniądze co miesiąc, co dwa tygodnie. Nie wiadomo, kiedy przyjdą, a jak są - komu płacić. Moim zdaniem pieniądze te powinny wpływać już na początku roku i w kwocie wystarczającej, powiedzmy na prace ZOZ-u przez 6 miesięcy, czy roku. Wtedy bym wiedział jak je rozdysponować. Zadłużenie mamy natomiast jedno z najniższych w regionie.
    - Dziękuję.

Z doktorem Mikołajem Górnowiczem
rozmawiał DARIUSZ ERDMANN
Pałuki nr 30 (10/1992)          Mówi lekarz wojewódzki, dr Włodzisław Giziński
    Szpital nie będzie zamknięty
    - Czemu miał być zamknięty szubiński szpital i dlaczego odstąpiono od zamiaru?
    - Nie było takiego zamiaru, by zamykać szpital w Szubinie. Owszem - były dyskusje na temat tego, na co wystarczy skromny budżet, przewidziany na służbę Zdrowia w województwie bydgoskim. Przy rozważaniu, jakie szpitale mogłyby być w pierwszej kolejności zamknięte, rzeczywiście padła nazwa szpitala szubińskiego, którego zadania w sytuacji krańcowo trudnej mogłyby być przejęte przez szpitale w Bydgoszczy i Żninie, ale nigdy nie doszło do zamiaru  zamykania tego szpitala. 20 maja odbyłem rozmowę z prezesem bydgosko-pilskiej Izby Lekarskiej - drem med. Andrzejem Martynowskim i podczas tego spotkania, którego protokoł zostanie opublikowany w Biuletynie Izby Lekarskiej, stwierdziłem, że Wydział Zdrowia obecnie nie podejmuje i nie planuje działań zmierzających do likwidowania któregokolwiek szpitala w województwie. Kopia protokołu z tego spotkania zostanie przekazana Ministrowi Zdrowia do wiadomości.  
     - Dziękuję!
rozmawiał DOMINIK KSIĘSKI