Piętnasty sezon podróżowania. O gościnności w Iranie. Gościnność i zwyczaje irańskie: muzyka, Ramadan, kultura.

W ubiegłym tygodniu w żnińskiej bibliotece publicznej na pierwszym powakacyjnym spotkaniu Klubu Podróżnika Luiza i Bartek Turkowie opowiedzieli o swojej wyprawie do Iranu.

     - Zaczynamy dzisiaj piętnasty sezon naszego podróżowania - powiedziała dyrektorka biblioteki Jadwiga Jelinek, która powitała przybyłych na spotkanie słuchaczy oraz podziękowała prelegentom za przyjęcie zaproszenia.

     Luiza i Bartek podróżując po Iranie, korzystali z kauserfingu czyli tzw. turystyki kanapowej, która polega na tym, że mieszkańcy danego kraju za darmo udostępniają miejsce noclegowe i goszczą podróżników z całego świata. Już na samym początku zaznaczyli, że nie opowiedzą o tym, z czym zazwyczaj wszystkim kojarzy się Iran - a więc o terroryzmie czy wrogich spojrzeniach mieszkańców. - My zdanie o Iranie zmieniliśmy, na lepsze - powiedział Bartek, który zaznaczył, że do Iranu chciał jechać od dawna. Dużo na temat tego kraju czytał, dlatego też wiedział, czego można się tam spodziewać.

     Podczas swojej podróży żniniacy zwiedzili Esfahan, Tabriz, Yazd, Kashan, Teheran i Babol. Zaskoczyła ich  irańska gościnność, każdy chciał im bowiem pomagać i z nimi rozmawiać. - Pytali skąd jesteśmy, co tu robimy, na jak długo przyjechaliśmy, co myślimy o Iranie. Mówili: "jak świetnie, że jesteście, witajcie". Po prostu pełna życzliwość z ich strony. Z autobusu wyszliśmy z kilkoma zaproszeniami na obiad, jednak z żadnych nie mogliśmy skorzystać, gdyż już mieliśmy umówionych ludzi, z którymi się spotykamy - powiedzieli podróżnicy i zauważyli przy tym, że w Iranie jest jeden problem: - Irańczycy mają zakaz rozmów z cudzoziemcami. Niespecjalnie się jednak tym przejmują. My, z całego trzytygodniowego pobytu tylko raz spaliśmy w hotelu. Tak każdego dnia spaliśmy u kogoś i byliśmy traktowani jak członkowie rodzin. Jeśli jesteśmy ich gośćmi to mamy zapewnione wszystko.

     Usłyszano tego wieczoru także o zwyczajach panujących w Iranie. Posiłki spożywa się na dywanie, na którym kładzie się folię, a na nią dania. Także na dywanie się siedzi i śpi. Kobiety koniecznie muszą mieć zasłonięte włosy, powinny także chodzić ubrane w płaszcz z długim rękawem, który zakrywa kształt bioder. Jednym ze zwyczajów Irańczyków są także koładki do drzwi umieszczone na domach: po lewej stronie koładka dla mężczyzn, a po prawej dla kobiet. - Celem tego jest inny dźwięk kołatania, żeby było wiadomo kto ma drzwi otworzyć - powiedział Bartek Turek.

     Także ramadan nie sprawiał żniniakom żadnego problemu. - Już pierwszego dnia, gdy chcieliśmy ukradkiem coś przegryźć podszedł do nas starszy pan i tłumaczył: "To jest nasze święto, nie Wasze. Wy możecie jeść, nie przejmujcie się". Sami Irańczycy różnie podchodzą do postu, na pytanie jaka część pości kilka osób powiedziało nam, że około czterdziestu procent - powiedział Bartek Turek.

     Muzyka rozrywkowa w Iranie teoretycznie nie występuje, dlatego też irańscy artyści nagrywają za granicą - w państwach ościennych, Stanach lub Skandynawii. - Irańczycy mieszkający w Iranie muzykę tę słuchają właściwie bez przerwy, korzystają z telewizji satelitarnej, która w Iranie jest zabroniona. Wszyscy wiedzą, że to jest zakazane ale wszyscy to robią i nic złego im się z tego powodu nie dzieje - powiedział pan Bartek i dodał, że Irańczycy są niesamowicie ukulturalnieni i ciekawi świata.  - Wszyscy uwielbiają literaturę, śpiewają. Jest to naród o bardzo wysokiej kulturze i to się widzi na każdym kroku.

     Podczas tego wieczoru z pewnością wielu słuchaczy żnińskiego klubu  zmieniło zdanie na temat Iranu. - Otwartość jest cechą narodową Irańczyków, są niezwykle ciekawi nas, naszej kultury i naszego postrzegania ich  kraju - powiedział na koniec pan Bartek.

     Film w zakładce Filmy.

Barbara Filipiak, 20 IX 2012