Tajemnice żnińskiego Ratusza

Po kapitalnym remoncie
    Tajemnice żnińskiego Ratusza
    19 kwietnia pierwsi goście przestąpią próg nowej siedziby Muzeum Ziemi Pałuckiej, które - po przeprowadzce z Sufraganii - przeniosło się do starego magistratu. Poznajmy dziś nieco lepiej ten budynek.

  Budowa na przełomie wieków nowego Magistratu była związana z rozbudową potencjału gospodarczego Żnina, korzyściami wynikającymi z kontrybucji po wojnie niemiecko-francuskiej z 1871 r. oraz zaciągniętymi przez władze Żnina pożyczkami na budownictwo komunalne. Zaowocowało to powstaniem wielu budynków użyteczności publicznej: straży, szpitala, rzeźni, wodociągów i gazowni. Wiele z nich służy nam do dziś.

    Na początku XX wieku przy Rynku wybudowano budynek przeznaczony na siedzibę burmistrza. Magistrat zbudowany został z cegły w stylu neorenesansowym, z elementami architektury neogotyckiej oraz uproszczeniami i modyfikacjami charakterystycznymi dla stylu panującego w Niemczech na przełomie XIX i XX wieku. Architekci zaplanowali budowlę jako jednowieżową symetryczną bryłę flankowaną poprzez dwa rozbudowane skrzydła. Wybudowano jedynie lewe skrzydło z reprezentacyjnym wejściem. Drugie -które prawdopodobnie miano dobudować, gdy Żnin rozwinie się bardziej - do dziś nie zostało dokończone i już chyba nie zostanie. Szkoda, bo byłby to wtedy prawdziwie reprezentacyjny budynek. O planach rozbudowy świadczą także wypuszczone w celu dowiązania drugiej części gmachu cegły i wyprofilowane, potem zamurowane otwory, w których miały się znaleźć drzwi.

    W czasie wykonywania kapitalnego remontu klatki schodowej od wewnętrznej strony podstopnia trafiono na napis będący dowodem, że obiekt powstał w 1906 r. Wykonany on został ołówkiem stolarskim i głosi: Ostrowski Rathaus Żnin 1906. Majster o nazwisku Ostrowski wykonywał stolarkę w budynku Magistratu.
    Do 1919 roku w budynku urzędowały niemieckie władze. Po odzyskaniu niepodległości i przejęciu władzy w mieście przez Polaków stał się siedzibą Magistratu. Od 1924 r. urząd burmistrza pełnił Józef Bukowski, a od 1932 r. Maksymilian Ratajski. Tuż przed wybuchem II wojny światowej burmistrzem był E. Hauptmann. W trakcie wojny władzę w mieście znów przejęli Niemcy.
    Po zakończeniu wojny budynek został zaadaptowany na potrzeby Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Żninie. Swoją siedzibę miał tutaj także Urząd Stanu Cywilnego. W 1983 r. budowlę przejął Zespół Opieki Zdrowotnej. Ulokowano tutaj przychodnię stomatologiczną, okulistyczną, biura opieki społecznej i - w pomieszczeniach położonego obok budynku (gdzie później do 1993 r. mieściła się kawiarnia Arkadia) - laboratoria. W 1993 roku obiekt został przekazany nowemu użytkownikowi - Muzeum Ziemi Pałuckiej.

    REMONTY
    Brakuje dokumentacji prac remontowo-budowlanych przed 1945 r. Pobieżnego remontu dokonano tuż po 1945 r., a w następnych latach już cyklicznie odnawiano wnętrza. W 1950 r. pokryto dach nową dachówką. Na początku lat 80-tych, po przejęciu obiektu przez ZOZ, gruntownie przebudowano wnętrza.
    W 1993 r. Muzeum Ziemi Pałuckiej przystąpiło do prac zabezpieczających oraz dokumentacyjno-projektowych, których celem było stworzenie pomieszczeń na cele ekspozycyjno-biurowe. W ciągu czterech lat wykonano kapitalny remont budynku m.in. położono nową instalację elektryczną, wykonano nowe tynki w całym obiekcie, przeprowadzono prace renowacyjno-konserwatorskie stolarki okiennej i drzwiowej, usunięto kilka warstw starej farby, wyszpachlowano ubytki, wymalowano pomieszczenia, położono drewnianą podłogę w dwóch salach wystawowych, zakupiono wykładzinę dla pozostałej części budynku na parterze i sali wystaw czasowych.