The Art

    The Art
    Zaczęło się w czerwcu 1994 r. Zespół bez nazwy wygrał przegląd i uzyskał prawo do prób w ŻDK. Od tego czasu dużo się zmieniło. Ale od początku.
 

    Na przeglądzie na gitarach grali Maciej Meler i Krzysztof Śniadecki, na basie Roman Różański, a na perkusji Tomek Berdysz. Krótko po przeglądzie Krzysztof zrezygnował z grania. Grali dalej we trzech. W ciągu roku opracowali kilka utworów grupy "Rusch". W tym składzie zagrali jeszcze zeszłoroczny majowy koncert na rynku, po którym z zespołu odszedł Maciej. Zastąpił go Adam Bursztyński i już w lipcu zagrał z nimi koncert na zlocie "Harley-Davidson". Nadal grali bez wokalisty utwory "Rush" i "Iron Maiden". Na koncercie dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy zagrali pierwszy koncert w wokalem. Śpiewał Adam, a gościnnie jeden utwór zaśpiewała Gosia Bursztyńska. W tym czasie zespół przyjął nazwę "The Art". Wiosną tego roku Gosia Bursztyńska przyłączyła się na stałe do grupy i wyręczyła Adama w śpiewaniu. Grali koncert w Rogowie. Nagrali też kilka utworów "demo", by wziąć udział w Inowrocławskich Spotkaniach Artystycznych pod koniec kwietnia. Przywieźli stamtąd jedynie dyplom uczestnictwa. Niewiele później wzięli udział w Wielkopolskiej Lidze Rockowej w Poznaniu i znaleźli się wśród jedenastu kapel, które zakwalifikowały się do finału. Finał odbył się w maju, nie przyniósł jednak zespołowi nagrody. W Poznaniu zespół udzielił wywiadu poznańskiej telewizji lokalnej. W maju zagrał również wiosenny koncert w ŻDK. Wystąpili też na rynku z okazji Dnia Dziecka.
    Od marca "The Art" oprócz utworów Rush i Iron Maiden gra również własne kompozycje. Muzykę pisze głównie Roman, aczkolwiek Adam również przykłada do niej rękę. Reszta zespołu, czyli Tomek i Gosia, pisze teksty: angielskie i polskie.
    Muzyka zespołu "The Art" jest bardzo dynamiczna i ciekawa. Technicznie trudne utwory są pełne zmian, łamanych rytmów, tempa i nastroju. Wytrąca to z rytmu tańczących, ale słuchającym dostarcza niepowtarzalnych wrażeń. Zespół zasługuje na nagrodę, nie jest to jednak łatwe, gdyż muzyka jest niecodzienna, a przeglądy są przesiąknięte komercją