Żnińscy jubilaci kochają się, szanują i tego samego życzą wszystkim małżeństwom (wideo + zdjęcia)

Ostatnich pięć par z gminy Żnin, które w tym roku obchodzą 50-lecie małżeństwa odebrało prezydenckie medale na uroczystości Złotych Godów w auli im. Zbigniewa Skorwidera.

14 grudnia w auli im. Zbigniewa Skorwidera w żnińskim ratuszu włodarz gminy Robert Luchowski w imieniu Prezydenta RP udekorował 5 par Medalami za Długoletnie Pożycie Małżeńskie. Jubilaci otrzymali również życzenia, kwiaty i upominki od gminy Żnin. Nie obyło się bez wzniesienia toastu szampanem i odśpiewania Sto lat. To były ostatnie z tegorocznych Złotych Godów obchodzonych w Urzędzie Miejskim w Żninie. W przyszłym roku medale będą otrzymywały te małżeństwa, które pobrały się w 1974 r.

IRENA I LESZEK ĆWIKLAKOWIE

Irena i Leszek Ćwiklakowie fot. Karol Gapiński

Irena i Leszek Ćwiklakowie mieszkają w Żninie. Ona pochodzi ze stolicy Pałuk, on zaś z Rogowa. Poznali się w sylwestra 1972/1973 r. na zabawie w gąsawskiej stodole. Był to sylwester w ciemno, bo co prawda wybrali się tam wspólnie, ale zostali umówieni przez znajomego pana Leszka w z pracy w proszkowni mleka, Stefana Smurzyńskiego. Spodobali się sobie. Później zaczęli się umawiać, ale też nie bardzo intensywnie - po prrostu od czasu do czasu na kawę. Wkrótce zostali parą. Państwo Ćwiklakowie ślubowali 3 listopada 1973 r. w Żninie. Z tym też miastem związane jest ich całe wspólne życie. On zaczynał swą pracę w proszkowni od działu technicznego, po latach został członkiem zarządu, a przez rok był jego prezesem. Pani Irena przez 30 lat pracowała w sekretariacie w Spomaszu. Mają córkę Annę, wnuczkę Nicolę i wnuka Natana. W małżeńskim życiu nigdy się na dłużej nie obrażali na siebie i unikali tzw. "cichych dni". Jeśli były jakieś nieporozumienia, to starali się je wyjaśnić od razu, w spokojnej rozmowie. Jubilaci są zawsze otwarci na potrzeby współmałżonka i to wszystko decyduje ich zdaniem o tym, że pożycie w ich przypadku jest takie szczęśliwe.

LUCYNA I WŁADYSŁAW KUBIAKOWIE

Lucyna i Władysław Kubiakowie fot. Karol Gapiński

Lucyna i Władysław Kubiakowie mieszkają w Żninie. Ona pochodzi z Gorzyc, on zaś z Łysinina. Gdy się poznawali, ona pracowała w PCK w Żninie, on zaś w pogotowiu ratunkowym. Miało ono swoją bazę wówczas na ul. Potockiego. Pewnego dnia pani Lucyna trafiła tam z urazem. Miała rozciętą głowę, którą trzeba było zszyć. Wtedy zobaczył ją pan Władysław. Co prawda nie zszywał rany swojej przyszłej żony, ale włączył się w nim silny instynkt opiekuńczy w związku z całą sytuacją. Szybko się w sobie zakochali. Ślub zawarli 27 października 1973 r. w Gorzycach. Po ślubie 4 lata mieszkali właśnie w tej miejscowości, a później przeprowadzili się do Żnina. On pracował w "Rolniku" jako magazynier żywności. Ona od lat 80.tych również pracowała w tej firmie, jako ekspedientka. Od 1998 r. prowadziła własny sklep. Mają troje dzieci: Małgorzatę, Tomasza i Iwonę, doczekali się dwojga wnucząt. - Trzeba być odpowiedzialnym za rodzinę, wspierać się, unikać sporów, a gdy się one pojawiają, bo przecież to naturalne, to trzeba je szybko zażegnywać i nie nosić urazy w sercu - powiedzieli jubilaci zapytani o  rady dla młodych małżeństw.

URSZULA I I JAN MALAKOWIE

Urszula i Jan Malakowie fot. Karol Gapiński

Urszula i Jan Malakowie mieszkają w Żninie. Ona pochodzi z okolic Gniezna, a on to rodowity żninianin.Ona w czasach panieńskich mieszkała w Poznaniu. Poznali się podczas wizyty towarzyskiej u jednej z kuzynek. Na tym spotkaniu było dwóch kawalerów. Z nich to właśnie Jan Malak spodobał się pani Urszuli bardziej. Konkurent szybko musiał zrezygnować z zalotów, ponieważ dzisiejsi jubilaci zaczęli się powoli mieć ku sobie. Ślubowali w Gnieźnie 27 października 1973 r. Po ślubie zamieszkali w Żninie. Mają dwie córki: Barbarę i Irenę oraz dwie studiujące obecnie wnuczki. Pani Urszula pracowała całe życie zawodowe w centralce w żnińskiej mleczarni. Natomiast pan Jan pracował w Spomaszu,  gdzie był technologiem, a później dyspozytorem. Przede wszystkim rozumieć się, dążyć do kompromisów i pomagać jedno drugiemu, bo to łączy, a nie dzieli - taka jest ich recepta na udane małżeństwo.

BARBARA I MARIAN POPIOŁKOWIE

Barbara i Marian Popiołkowie fot. Karol Gapiński

Barbara i Marian Popiołkowie mieszkają w Brzyskorzystewku. Ona pochodzi z Wilczkowa, on zaś z Jadownik Rycerskich. Pan Marian w czasach kawalerskich miał w Jadownikach kolegę, który zapoznał się z dziewczyną z Wilczkowa. Pewnego dnia ten kolega zaproponował Marianowi, że weźmie go motocyklem ze sobą do Wilczkowa, bo umówił się tam z jedną dziewczyną, a ona ma wolną koleżankę. Tą koleżanką okazała się być pani Barbara. Dzisiejsi  jubilaci przypadli sobie do gustu i zaczęli się spotykać. Ślub zawarli 10 listopada w kościele pw. św. Marcina w Górze, a błogosławił im ks. Stefan Smaruj. Po ślubie zamieszkali na krótko w Jadownikach, a później przeprowadzili się do Brzyskorzystewka. On pracował jako brygadzista polowy, a później specjalista produkcji roślinnej  w SHR w Sobiejuchach. Ona opiekowała się domem i zajmowała się wychowywaniem dzieci: Karoliny i Roberta. Jubilaci doczekali się wnuka Jakuba. Wyrozumiałość i zdolność do ustępstw są według nich podstawą udanego małżeństwa. Bo jak ktoś się będzie upierał tylko przy swoim, to będzie koniec - mówią.

MAŁGORZATA I JAKUB SIWAKOWIE

Małgorzata i Jakub Siwakowie fot. Karol Gapiński

Małgorzata i Jakub Siwakowie mieszkają w Żninie na ul. Traugutta, ale można powiedzieć, że jest to Żnin Wieś. Podkreślamy to, gdyż pan Jakub był na przełomie lat 70-tych i 80-tch ub. w. sołtysem tej miejscowości.Pani Małgorzata pochodzi z Dobiejewa w okolicach Gniezna. Poznali się w święto Piotra i Pawła. On ją pierwszy raz zobaczył w kościele w Świniarach. Po mszy pojechał z rodziną do kuzynów, a tam była też pani Małgorzata i wtedy zapoznali się oficjalnie.24 listopada 1973 r. zawarli ślub w kościele w Łopiennie, a cywilny w USC w Mieleszynie. Po ślubie zamieszkali w Żninie i prowadzili całe swoje życie zawodowe gospodarstwo rolne. Mają pięcioro dzieci: Jacka, Krzysztofa, Barbarę, Magdalenę i Joannę. Dla trwałości ich związku najważniejsza jest miłość, bo gdy ona jest, to wszystko przezwycięży. Tej miłości życzą więc także wszystkim parom, które dopiero zaczynają iść wspólnie przez życie.

Karol Gapiński