Redaktor naczelny ostrzega: przeczytanie tej książki skutkuje chęcią natychmiastowego wyjazdu w góry

Książka „Ogień to druga woda” zdobyła pierwszą nagrodę w kategorii "proza literacka o tematyce górskiej" w V Międzynarodowym Konkursie "Najlepsze wydawnictwa o górach" Krakowskich Targów książki w 2020 roku, ale wtedy była pandemia i spotkania z autorem nie było. Nadrobiliśmy to teraz i możecie posłuchać zapisu spotkania autorskiego, jakie odbyło się na Poznańskich Targach Książki 7 marca 2025 roku. Rozmowę prowadzi Piotr Juszkiewicz.

Rozmowa z Dominikiem Księskim o książce „Ogień to druga woda” szybko okazuje się czymś znacznie większym niż zwykłym spotkaniem autorskim. To opowieść o czteromiesięcznej wędrówce przez cały łuk Karpat — 127 dniach marszu po grzbietach górskich z jak najmniejszym schodzeniem w doliny, noclegach pod namiotem, dzikich połoninach, niedźwiedziach przecinających szlak i długich odcinkach bez prądu czy kontaktu z cywilizacją.

Ale równie mocno jak o samej wyprawie, wywiad opowiada o filozofii chodzenia po górach. Dominik Księski tłumaczy, dlaczego Karpaty są dla niego jednym organizmem kulturowym, jak pasterstwo ukształtowało całe te góry i czemu za kilkadziesiąt lat możemy oglądać już zupełnie inne połoniny niż dziś. Padają też bardzo konkretne historie: jak rozpalić ognisko w ulewie, jak wejść do namiotu kompletnie przemoczonym i nie zmoczyć śpiwora, ile dni trzeba wędrować, aby przestać czuć ciężar plecaka.

To jednak nie jest tylko rozmowa dla turystów. Piotr Juszkiewicz pokazuje książkę jako dzieło literackie - coś pomiędzy reportażem, pamiętnikiem, przewodnikiem i literaturą drogi. W wywiadzie pojawiają się wątki historii Karpat, dawnych granic, kolonizacji gór przez Wołochów, pieśni śpiewanych przy ognisku i ludzi, których już w tych górach nie ma, choć ślady ich życia wciąż można odnaleźć.

Szczególne wrażenie robi fragment o muzyce — bo okazuje się, że każda piosenka śpiewana podczas wyprawy miała swój sens i znaczenie. Dominik Księski nie tylko o tym opowiada, ale też na spotkaniu autorskim wykonuje piosenkę napisaną podczas tego przejścia Karpat. To jeden z tych momentów, które sprawiają, że chce się natychmiast spakować plecak i ruszyć w góry.

W rozmowie nie brakuje też anegdot: skąd wziął się tajemniczy tytuł „Ogień to druga woda”, dlaczego gitarę nazwano „Mieszko I” i ile kilogramów schudł autor.

To spotkanie dla tych, którzy kochają góry — ale też dla tych, którzy lubią słuchać ludzi naprawdę zafascynowanych swoim światem. Bo tutaj Karpaty nie są tylko krajobrazem. Są opowieścią, pamięcią i sposobem życia – chociażby tylko przez cztery miesiące. (ax)